Analecta Algologica. «* 



mihi cognitam dixerem, in qno Species auo aut altero cbaractere abludentes magie 

 evidentcr eontineri aliis characteribus, easdem in unum ideinque (Terni- cohibentibus. 

 Si in multis aliis Generibus, quos magis monotypicoa dicerem, jara ex ipsa struc- 

 tnra frondis. quin innno aliquando quoque ex babitualibus notis dijudicare liceat 

 quo loeo systematis pertinent forma qiucdam examiuanda. aliter de Gigartinis judi- 

 candam egomel putarem, utpote née habitn. née structura frondis suadente de 

 Génère, née de Sectione Generis ad quam perti leat Species qusedam certius judi- 

 eandum puto, nisi tota ut ita dieam coguita historia et evolutionis Donna Speciei. 

 lis. qui in formis Floridearum ooguoscendis desudarunt saepe obvenisse putarem, 

 ut ex ipsa Facie et adspectu planta' dijudicari posse crediderint, ex qua regione 

 Geographica formam ' quandam [)roveuientem assumer.' liceret. Nec hoc respectu 

 de Speciebus Gigartinœ judiciura ferre licere, pinces formas me docuisse puto Ob- 

 veninnt in diversis oceanis fonnœ, uonnullis characteribus ita invicem similes. quas 

 ad eahdera Speciem quoque pertinentes judicarunt, quas autem partibus fructiferis 

 differre accuratius examen docuisse patet. 



Si bac modo numerosas bodie cognitas formas comparanti mihi persuasum 

 habui Gigartinas et sub œtatis stadiis diversis induere formas pins minus diversas, 

 easdemque nunc fieri diversas proul individua diversa ad alias partes fructiferas 

 generandas destinata adpareant, nec lias mutationes fieri eodem modo perd': 

 omnibus iis Speciebus, quarum frondes similes aut proxime similes in Herbariis 

 servantur, facilius quoque intelligendum mihi adparuisse, haud licere ex uno quo- 

 dam aut paucis quibusdam speciminibus dijudicare quseuam sinl - 

 narum diversœ; et multo œgrius sane dijudicanduin puto, quomodo Species invicem 

 afrinitate sua proxima conjunctœ viderentur. Contra eos igitur, qui inira limites 

 Gigartinœ Generis Typos genericos numerosos comprehendi statuerunt. me judice 

 urgeri posse adparuit, Species bodierui Generis Gigartinœ, ita numerosis cbaracte- 

 ribus invicem arcte eontineri. ut vix aliud Genus Floridearum mihi cognitum dice- 

 rem, in quo Species uno aut altero respectu abludentes, magis evidenter eontineri 

 aliis characteribus, easdem in unum idemque Genus eohibentibus. 



Ipsam formam frondis in diversis Speciebus comparanti 3 saltim aut lubentius 

 4 typos specierum invicem diverses dignoscendos esse mihi quidem adparuit; eunt 



nimirum aliœ Species fronde teretiuscula. alhe compressa, aliœ fronde rite plana 

 instructœ, aliœ denique fronde canaliculata insignes; singulos vero hos typos obve- 

 nire tum quoad ambitum partium et ramiricationis normam. tum quoad consisten- 

 tiam et firmitatem, tum quoad colorera frondis in diversis Speciebus plus minus 

 conspicue mutâtes. Quales vero hi characteres magis habituales fere jam ab initio 

 in diversis Speciebus generantur diversi, taies eosdem in multis permanere sat cou 

 spicuos. Species saltim nonnuUœ et fere unius cujusque Typi sat evidenter docent. 

 ïypicam vero formam, quam ita eandem permanere in uonnullis ejusdem speciebus, 



