2 J. G. Agardh. 



obvenire Bub Eorma pericarpii, quasi propria et demum quasi suo carpostomio iu- 

 structi — <|iio(l Eorsan quispiam indicatum putaret, ipso uomine a Lamouroux Ge- 

 neri txibuto — ; lias igitur diversarum specierum differentias adesse tuui in cysto- 

 carpiorum gestatione, tum in transformatione plus minus perducta ipsius pericarpii, 

 quod rite evolutum gigartinoiâeum dixit Lamouroux — id quidem hodie sat conspi- 

 cuum milii adparuisse, confiteor. 



Si vero quispiam putaret hos modes aut gradus transformationis plus minus 

 perductœ potius indicare typos Genèricos diversos, quam ejusdera Typi accomoda- 

 tiones varias, mihi confitendum adparuit hac de qurestione certum judicium vix 

 ferre licere, nisi coraparata tota série t'ormarum, quas aut ad Gigartinas. aut ad 

 Gênera his proxima referendas putarunt. Sunt niinirum alia Geuera plura, quas 

 tum habitualibus notis (Chondrus, Iridaa), tum ipsa structura frondis ita cum Gigar- 

 tinis congruentia, ut non tantum olim, sed quoque bodierno tempore species diver- 

 sorum Generum maie dispositas fuisse dicere cogor, comparatia nimirum partibus 

 fructiferis, quibus hsee Gênera difEerre postea didicimus. Stupens igitur in recen- 

 tissimo opère systematico indicatum vidi, species Gigartinas Generis numerosas ad 

 diversa Gênera esse referendas, quamquani nec characteribus, nec limitibus indi- 

 catis < (uilnis Gênera nova dignoscere opporteret. Gordium affinitatum nodum boc 

 modo solvere non licere, mihi quidem diu evidentissimum fuisse, dicere audeam; 

 velut hoc aliis nonnullis suboluisse puto ; quamquam forsan de ipso modo disposi- 

 tionis alii aliter judicarunt. 



At't'mitatem igitur iuter Species olim Generi relatas hodie quoque agnoscenti, 

 et banc rite indicatam characteribus quibus Genus Gigartinœ (in Epicrisi Floridear.) 

 circumscribendum putavi, hodie tamen mihi confitendum adparuit Species Generis 

 non tantum alio modo disponendas, sed quoque novis suadentibus characteribus ad 

 suos quosque Typos — quasi principales referendas esse. Tantam rêvera esse for- 

 marum varietatem, et tôt diversis modis invicem fere heterogeneas adparere s|)ecies 

 diversas, ut vis nisi comparatia stadiis evolutionis diversis certius dijudicari liceat 

 quœnam dnl mutationes ejusdem speciei ab setate et evolutionis gradu pendentes, 

 et multo minus certius statuere licere de Typis diversis, quos versus tendere vide- 

 rentur Specimina herbariorum, aeepius nimium incomplet». 



Si nimiruiii mihi persuasum babui Gigartinas et sub ffitatis stadiis aliis induere 

 formas plus minus diversas. prout Iudividua diver8a ad alias parles l'ructil'eras gene- 

 randas destinata adpareant, nec lias mutationes fieri eodera modo perductas in om- 

 nibus lia Speciebus, quarum frondes plus minus conformes in flerhariis servantur. 

 Eacilius quoque mihi intelligendum adparuisse confiteor haud licere ex uno quodam 

 aut paucis quibusdam Eragmeutis in Berbario servatis dijudicare quœnam siut Spe 

 cies divers»; et multo regriua dijudicandum putarem, quomodo Species invicem 

 affinitate sua prozimœ oectuntur. Contra eos igitur. qui intra limites Gigartmœ 

 Generis typos Genericos numerosoa comprehendi statueront, me judice, urgendum 

 adparuisse, species bujus Generis ita nuraerosis et evidentibus contineri charac- 

 teribus — in aliis Speciebus plus minus conspicuis, ut vix aliud Genus Floridearum 



