80 J. G. Agardh. 



Jara ex icône admodum rudi. a Berkeley data, adpareat frondera Gloiosiphonise, 

 a superficie observatam. indieare articulationem quandam frondis. cujus explica- 

 tionem in iconibus postea datis (Harv. Phyc. Brit. tab. L VII) vix quispiam con- 

 ciperet. Plautam evolutam, his ducentibus. rite cvlindraceam putares, ramis rauiu- 

 lisque suis sine ordine beue conspicuo egredientibus et utrinque attenuatis instruc- 

 tam; hinc quoque sectionem frondis transversaliter sectœ tubulosam depinxisse 

 Harvey, monuisse placet. Frondera ejusraodi structura instructam Netnastomae 

 affinem consideratam fuisse vix quispiam miraret. Specimina vero Herbarioruui 

 numerosa comparauti raihi haud pauca adparuisse ramis aliis rite oppositis instructa, 

 aliis alternantilms; quin immo sub posteriore tempore cognitas fuisse formas, ramis 

 verticillatis instructas, quas dicerem sine ullo dubio cum Gloios. capiUari congene- 

 ricas. Excavationem igitur frondis, quam pinxit Harvey, magis fortuitam conside- 

 randam esse, si non alio modo explicandam, lubenter conjicerem. Structuram fron- 

 dis a Bornet et Thuret depictam, structuram typicam Generis longe diversam indieare 

 tnihi facilius persuadeam: nimirum tubum centralem articulatum adesse, ciuotum 

 filis tenuioribus, a geniculo ad geniculum excurrentibus, conjunctim axile stratum 

 proprium constituentibus; extrorsum denique hsec fila esse cincta suis rsmis, quo- 

 rum apicibus magis moniliformiter articulatis stratum corticale frondis t< tum :om- 

 ponitur. Articulatam structuram, in icône Berkeleyana iudicatam. et rai 10s < ppo- 

 sitos nuuc obvenientes in Sp?cie Europea ; et denique ramos verticillatos obvenientes 

 in Specie postea détecta Californica, cum structura interiore dicta convenire forsitan 

 quispiam putaret. Nec tamen hoc modo ramulos sua média parte incrassatos. api- 

 cibus utrinque attenuatis, bene conjungere licere, mibi adparuit, Tubum axilem, 

 quem pinxerunt Bornet et Thuret, cylindraceum, me quoque iu juniore fronde rite 

 cylindracea vidisse, et suis geniculis rite instructum; at in fronde magis intume- 

 scente, quasi zona gelatinosa, externe partem mediam articuli cingente. cinctum; et 

 extra banc quasi zonam (gelatinosam) fila exteriora. magis arcuatim a geniculo ad 

 geniculum excurrentia, me vidisse dicerem. Fili axilis articulos, ipsa sua forma 

 nensim magis ovali, aliam formant raraulo adultiore tribuere; et fila exteriora, a 

 geniculo ad geniculum excurrentia et arcuatim inter genicula expansa, mibi adpa- 

 invicera fieri magis sejuncta; dura ab ipsis geniculis contractis tum fila in- 

 tima, qine quasi stratum intermedium constituere videntur, tum ramos frondes 

 □ovaa inchoautes — tum deuique 61a quœdam interiora, curvata et peculiaris in- 

 dolis, — cystocarpia nimirum formatura — provenire mihi adparuerunt. Structuram 

 Frondis Gbiosiphonùe hoc modo prsecipue pendentem dicerem ab evolutione ipsius 

 fili axillaris, et ita structuram Gloiosiphonice potiua indieare typum, qualem in 

 Duâresnqja evidenter obvenientem novimus, quam structuram. qualem in Nemattuma 

 ejusque affinibus obvenire constat '). 



Mihi quiilem hodie ad Typoa quosdam Genericos, quos QloiosiphonUe affinée potavi rêve 

 menti, meminisae placuit mihi jam antea (Morphol. Floridear.p. 908) ■!-■ Dndreaiuga Bcribenti hojoa 

 afflnitatem, cum (orrait) quaa bodie uberius deecribere oonatua aura, Bal conepicaam adparaiBBe. 

 Qnin Immo iconibaa .Luis, tum formationem cyatocarpiornm in Dudieanaja (Vet. Akad. Handl. I. c. 



