86 J. G. Agardh. 



obveniat; nonne assumere Kcerei eodera modo do typica structura Lygistis judicari 

 opportere? Quaeritur i ta qusenam sit structura typica hujus Generis, quomodo 

 oriatur, au! forsan ab origine cum illa aliorura Generura consimilis, aut saltim de- 

 iiiuiu in aliani structurant tendons. 



Apiculos Bupremos Erondis et maxime juvéniles, quos in Speciminibus nostris 

 iuvenire licuit bene conservatos, observant] nrihi adparuisse dicerem eosdem pr»- 

 bere indicia articulationis cujusdam interioris, qualia hœc quoque in Gloios. capillari 

 a Berkeley indicata fuisse supra mouui. Paulo infra apioes dictos plantée juvenilis 

 ramificatiouero incboautem observant] mihi adparuisse nos ramulos esse rite tere- 

 tiusculos et. ex ramo paulisper nodoso quasi plures simul et quoquoversum exeuntes, 

 (juod potius iudicare putares cougruentiam cum Gloiusiphonia, quatn cum Calo 

 siphonia. Nec es descriptione a me data (Epier, p. 118) Generis Lygistis indicatum 

 putarem, plantain suis cbaracteribus ad frondem complanatam tendere. Sin vero 

 hodie jure quodam deononstrare conatus sum Species Galosiphoni», magis evolutis 

 Gharacteribus instructas, Heri demum complanatas, et suis ramis a marginibus caulis 

 couapressi distiche exeuntibus typum referre sibi proprium; elucere quoque putarem 

 Lygistem nullo modo eundem versus Typum tendere. Forsan dicere liceret — 

 comparata structura in tribus illis Generibus — Gloiosiphomce, Cahsiphonicr et Ly- 

 gistis - eadem coepisse institui, consiinili structura instructa, at in diversas formas 

 tendeutia, eadem suos characteres proprios seusim proferre iu diversis Speciebus 

 plus minus conspicuos. Quseritur igitur quomodo analoga ab initio structura ad 

 alias formas et alios characteres Genericos deducere videatur. Et hoc quidem re- 

 Bpectu meminisse placet: 



In his omnibus obvenire Blum quasi proprium axile, articulatum et mono- 

 siphonium, cujus a geniculis provenire videntur fila multo tenuiora intima, sccus 

 axile filum excurrentia, sursum et extrorsum ramosa, ipsa dichotoma et anastomo- 

 santia, ramis suis extimis stratum corticale proprium sustinentia. Filum axile pro- 

 prium, suis lilis sursum et deorsum excurreutibus cinctum, in Gloiosiphonia fasci- 

 culuni constituere unicum et teretiuseulum ; et frondem hoc modo generari teretius- 

 culam suis ramis exterioribus couformibus, quin immo in verticillos nunc conjunctis 

 instructam, quasi typicam lubenter dicerem. In Calosiphonia vero non unicum tan- 

 tuin ejusmodi fasciculum, ex quo fila provenire videntur consimilia, sed plura et 

 collateralia, mediam regionem frondis compressée occupantia, <|ii:e quin immo de- 

 mum iuvicera magie adproximata observare putavi (in Gcdos. Carïbœa); et bac du 

 ceute Btructura, frondem generari es tereti-compressara suis ramis a margine frondis 

 exeuntibus instructam, id Generi Calosiphonise potissimum typicum, non potui quin 

 considerarem. Modificationem vent banc structurœ interioris. ramificatione collaté- 

 ral! lili proprii axilia ortam, in Lygiste ita ulterius perductam dicerem. ut extra 

 seriem fasciculorum, qui mediam frondem occupant, novi ejusmodi fasciculi extra 

 costalem regionem formautur minores, quibus et structuram interiorem magis com- 

 plicatara fieri, et bis adjuvantibus frondem quoque fieri demum teretiusculam, aut 

 -aluni ad ejusmodi formam tendentem lubenter dicerem, l't Lntelligatnr structura 



