inalecta àlgologica. 105 



putarem nisi comparais stadiis evolutionis diversis. His suadentibus, me judice, 

 vil dubitandum videretur, plantain proxime congruere cum aliis (îeneribus Hel- 

 minthoeladiaceis; quibua alia offerre diceres cystocarpia magis nuda, alia magie 

 obtecta, et in his (ieneribus ipsaiu t'vondein in aliis <Teneribus obvenire magis nu- 

 dain, in aliis proprio quodam modo obtectam. 



VI. Endosira, do vu m Genus, Helminthocladiaceis forsan adproximandum. 



Frons eylindracea pinnatim decomposito-ramosa, ramis ramulisque quoquoversum 

 exeuntibus, inferioribus in rachide sua magis eartilaginea simpliciusculis, me- 

 diis decompositis subcorymboso-racemosis, supremis intra stratum suum géla- 

 tine vix propriœ solidescentis eximie mucosis ; tota quasi duobus cellularum 

 ordinibus diversis decomposita; aliis nimirum cellulis iuterioribus rotundato- 

 oblongis, invicem gubdistantibus adparenter vacuis. plures orbes circa centra- 

 leni quandam formantibus; aliis impletis coloratis, spatia intercellularia occu- 

 pantibus. in fila articulât» conjuuctis, articulis interiorum cylindraceis firrnio- 

 ribus, exterioribus ovato-rotundatis moniliformiter coujunctis, stratum extimum 

 gelatinosum adparenter anbistum, at vix rite limitatum formantibus. 



Si de planta, mibi omnino nova, rite judicaverim est baec forma quasdam ad . 

 Helmintbocladiaceas forsan referenda, tota eylindracea, ramulisque conformibus ob- 

 sita, ramificationis uorma cum Nemalione insigni quodammodo comparanda, colore 

 in inferioribus partibus lutescente aut virescente, supremis partibus mollissimis in 

 violaceum tendentibus; et quoad substantiam suam in partibus inferioribus fere 

 subcartilagineam, in supremis ita mucoso-gelatinosam. ut stratum exterius quasi vix 

 certo limite cinctum fere suspicaudum videtur. Hoc modo in habitu quoque ali- 

 quid Wrangeliœ cujusdam adesse forsan cuidam videretur. Rami frondis inferioris 

 pateutissimi et quoquoversum exeuutes. 1 — 2 lineas invicem distantes, et 2 — 4 lineas 

 longi, inferiores simpliciusculi. in superiore frondis parte elongati et simili modo 

 ipsi decompositi, supremi, quales in planta exsiccata adpareant comam fere con- 

 rluentem, aut magis îacemoso-pinnatam aut corymbosam referentes; apicibus uempe 

 ob suam substantiam quam maxime gelatiuosam plus minus in parte densius ramosa 

 confluere tendentibus. 



Sectioue facta transversali frondis structura adpareat sat peculiaris; cellulas 

 nimirum frondis dicerem quasi duplicis generis: alias nimirum majores rotundato- 

 oblongas, circa centralem vix propriam quasi in orbes plures dispositas vix rite 

 concretas. sed inviceiii disjunctas spatiis intercellularibus; et has cellulas rotundatas, 

 globulos spunise dicerem referentes, vix contentu quodam instructas vidi; nec eas- 

 dem invicem arctius concretas obvenire putavi ; interstitia vexo, inter cellulas boc 

 modo quasi partem maxime conspicuam axilem formantes non vacua vidi, sed 

 occupata quasi filis articulatis, suo contentu interiore admodum conspicuis, quorum 

 mteriorem partem spatia inter cellulas majores vacua occupare vidi; exteriore vero 

 parte borum filorum, extrorsum magis magisque ramosa, tuui extra cellulas rotun- 



