Analecta Algologica. 111 



mox anastomosantes invicem, articulorum apicibus in ziczac (ut dicunt) con- 

 junctis, adparatum constituere, qualera inter Rhodonieleas Gênera illa peculiaria, 

 nom i ne Hanoviœ et Halodictyon hodie memorata, offerre constat. In forma vero 

 raibi nova ramellos ultimos obvenire acutissimos et rigidos, ut in Wr. velutina, 

 forsan quoque monuisse opportet. Ob babitum, peculiari structura et compositione 

 frondis ortum, ita et quodammodo Generi proprium fieri putavi, ut inter fila 

 numerosa tum longitudinalia, tum verticillos exteriores formantia — quorum ma- 

 xime juvenilia admodum gelatinosa, adultiora vero admodum rigida vidi — faeilius 

 coacervari fragmenta extranea forsan quoque assumere liceret; quibus totam plan- 

 tain exsiccatam, quasi sordibus obductam, suum habitum non solum deformem sed 

 etiam foedum debere, forsan assumere opportet. Insuper autem quoque alias ob- 

 venire rationes, quae ad habitum proprium Goueris conducere viderentur, lubeuter 

 assumerem — coacervationem nimirum calcis — certurn in finem evidenter factam, 

 quam in fronde juveuili at sphaerosporifera evidentissimam vidi, testantibus bullis 

 acreis, quœ adposita guttula acidi immenso numéro effervescentes proveniant. His 

 jam ex planta juniore, et roseo colore induta, attameu sphaerosporifera provenien- 

 tibus, mihi adparuisse confiteor haud licere incrustationem frondis quasi fortuitam 

 considerare ; sed aeque in suo Génère characteristicam, ac eandem in aliis Generibus 

 Floridearum obvenientem, lus eharacterem iis proprium sistere putarunt. 



Eandem igitur plantam sub tribus formis, suo proprio modo diversis, obve- 

 nientem lubenter dicerem, quam vidi saepius sistere plantam quandam senilem, suo 

 habitu forsan Speciem Spyridiœ cujusdam mentientem; at variis ejusdem locis in 

 hac obvenire prominentias minutas, in quibus dissectis dignoscere putavi initia 

 ramulorum nondum iucrustata, aut ipsa forsan in novos ramulos excrescentia, aut 

 forsan autberidia plantae formatura; nuuc vero plantam consimilem vidi et aeque 

 suo modo iucrustatam, aitamen sparsim ramulum breviorem generantia. cujus in 

 apice cystocarpium terminale vidi subglobosum, suo pericarpio instructum et nucleo, 

 structuram Wrangeliacearum evidentissimam exhibente. Denique mibi licuisse spé- 

 cimen comparare roseo colore suffusum, cujus apices ramorum penicillo tenuissimo 

 filorum terminatos vidi, at infra hune penicillum obsitos filis brevioribus divaricato- 

 ramosis et mucrone rigido terminatis, in quibus sphœrosporas vidi rite evolutas; 

 structuram et dispositionem insuper offerentes, qualem hanc Wrangelieis characteri- 

 sticam novimus. Diversas has formas, quas mox memoravi, esse ejusdem Speciei, 

 mihi nec dubitandum adparuisse confiteor, quamquam sistunt stadia evolutionis 

 admodum diversa, et ita dissimilia ut in his facilius quis plantas omnino diversas 

 conjecerit. 



Cystocarpia ipsa vidi supra ramulum, suis fasciculis ramellorum dense instruc- 

 tum terminalia, nempe ipsa constituta fasciculo valido ramellorum. sursum et latera- 

 liter quoquoversum radiantia, inferioribus horum sterilibus lougioribus et longa série 

 articulatis, mollissimis et adparenter gelatinosis; aliis interioribus in gemmidia valida 

 clavato-pyriformia, circumcirca ex iuteriore et axili parte extrorsum radiantia; nullo 

 omnino pericarpii cujusdam proprii indicio. Si contigerit axilem regionem nuclei 



Acta Beg. Soc. Physiogr. Lund. T. X. 15 



