112 J. G. Agardh. 



densissimi observare, axilem regionem rami fructiferi eo modo transformatnm. ut 

 tubuin axilem proprium recognoscere liceat articulis abbreviatis at incrassatis cou- 

 textum et circumcirca ramellos emittentem, quoi*um alii excurruut stériles, aliis in 

 gemmidia mutatis; eaudem tamen, ut observare credidi, in infima sua parte potis- 

 simum ramellos stériles generautem, in suprema sua parte in gemmidia abeuntem; 

 ita totuin nucleum fieri quasi ramellis elongatis, ab ima parte provenientibus quasi 

 involucratum. Ramelli infimi nucleum circumambientes, adraodum elougati et in- 

 curvati provenientes, et quasi carpostomium versus quoddam convergentes, at invi- 

 cem vix concreti, supremis tamen sua brevitate quasi carpostomium apertum 

 mentientibus. 



Qualem hanc plantain describere conatus sum, Typum Generis proprii in ea 

 recognoscere vix dubitavi. Eandem suadente structura cystocarpii Wrangeliaceis 

 pertinere, id nullis dubiis vacare putarem. quamquam habitum plantas, qualem 

 senilis offert, quam maxime diversum facilius quispiam dixisset. Spécimen sphaero- 

 sporiferum, suis apicibus in fasciculum Callithamnioideum filorum tenuiorum col- 

 lectis, infra apicem, ita quasi ocellatum, sphaerosporas paucas quasi nudas et exte- 

 riores gerere, nec Wrangeliaceis abnorme videretur; totam vero inferiorem par- 

 tem plantœ, particulis calcareis et sordibus obrutam fieri, id non potui quin Generi 

 quoque characteristicum putarem. Quin immo boc modo habituales ut ita dicam 

 characteres proprios Generis provenire, lubenter assumerem, et bis rêvera suaden- 

 tibus nonieu Generi tributum explicatum volui '). 



Speciem bujus Generis unicam mihi hodie cognitam puto sequentem: 



1. Haliacantha incrustans J. Ag. mscr. 



Hab. ad oras Novse Hollandiae australes; mihi a D:na Hussey et a Bracebr. 

 Wilson olim missa. 



Qualem Speciem mihi cognitam habeo, eam magnitudine et adapectu potiasimum Spyridiam 

 quandam referre dicerem, juniorem et sphseiosporiferam magis roseo colore, cystocarpiiferam colore 

 ■ ■\ purpureo ad violaceum tendente in partibus denudatis, colore in senilibus ad lividum tendente. 



XIV. De Spyridiarum formis et de affinitate Generis 

 observationes novae. 



Nuper de Spyridiaceis scribenti, tum nonnnlla mihi adparuisse miuoria mo : 



menti, de quibue pauca bodie addenda putavi, tum novaa quasdam formas descri- 



postea inilii allatae fuisse dicerem, quibus tum characteres Generis tum 



< der Botanik p. 38) Meepilum monogynam in Orsecia olim, ni 

 bodie, ad Bepimenta aaurpatam faiaae; el hanc aab aomine A.canthi aœpiua olim Lntellectam tuiaae. 

 is aliam plantain nii\i. quam ejusmodJ aornen meruiaae dicerem meliore jure qnam 

 Bpnrcani formam lllam, aomine Haliacanthœ hodie a me deaignatam, 



