Analecta Algologica. 113 



affînitates ejusdem suo proprio modo plus minus illustrâtes fuisse lubenter assu- 

 merem. Jamdudum rêvera cognitum puto inter Species Spyridiae Generis obvenire 

 et habituales differentias magis conspicuas quam in plurimis aliis Generibus assu 

 mère consuevimus; et bas differentias quoque in eadem Specie pro evolutionis 

 gradu fieri ita insignes, ut quoque de limitibus Specierum dubitare liceret; et ita 

 in eadem Specie obvenire formas, quas analogia ducente quin immo ad alias regi- 

 ones systematis referendas esse facilius quis conjiceret. Et structuram i psi us frou- 

 dis, et ramificationis normam, et quin immo ipsas partes fructiferas in aliis Spyridiae 

 Generis formis ita diversas obvenire posse, ut ejusmodi formas, quoque ad alia 

 Gênera relatas fuisse constat; ita et formas et affînitates Specierum alias videri posse 

 prout has aut ex una aut ex altéra Specie judicantur, id hodiedum sat cognitum 

 pu tarera. Queeritur vero anne characteres adparentes in nonnullis; obsolescere vi- 

 deantur in aliis; tuui uno loco evolutione magis perducta certae cujusdam partis, 

 altero vero loco déficiente quadam parte, in vicina Specie forsau rite evoluta. Sunt 

 rêvera inter Spyridias Species in qui bus ramuli rite verticillati generantur, et hune 

 ordinem sat conspicuum servantes adpareant; sunt Species in quibus ejusmodi ra- 

 muli quasi in duos verticillos discedere adpareant; sunt denique Species in quibus 

 obliterationé ramulorum, ramuli qui persistunt singuli dicuntur. In Spyridia fila- 

 mentosa tum in iconibus, tum quoque in descriptionibus ramulos sine ordine bene 

 conspicuo egredientes sparsos adparuisse vix quispiam Species Europeas describens 

 rairaretur; eosdem vero in aliis Speciebus nunc rite verticillatos observanti, quoque 

 typice in Specie Europea ita dispositos facilius quis conjecerit, eosdem nunc plures 

 nanc pauciores in verticillo observans. Alias quoque obvenire posse modificationes 

 in evolutione ramorum, in evolutione caulis, Species quales Spyridia opposita, Spy- 

 ridia proliféra, Spyr. insignis, et quse suut alise, sat conspicue doceat. 



In Specie nova, quam hodie describere conatus sum, alio quodam modo typum 

 Spyridiae proprium (qualem hune ex Specie Europea recognoscere consuevimus) 

 evolutum fuisse lubenter assumerem. Qt aliae Spyridiarum Species (Spyr. proliféra, 

 Sp. cupressina) evolutione caulis magis perducta ad alium quendarn typum crean- 

 dum sua conferre videantur, ita in Spyridia nobili babitum evolutione caulis quasi 

 alio modo magis perducta et suis ramulis fasciculatis alienum recognoscendum cre- 

 didi, quem tamen tum suis notis habitualibus tum suis cystocarpiis ad Spyridias 

 tendentem, recognoscere egomet haud dubitarem. 



Spyridia nobilis (J. Ag. mscr.) caulescens, elata, ramis pyramidatim exeuntibus 

 decomposita, ramificationis norma verticillata; caule valido subspongioso ex- 

 terne obtecto tum Abris, a fronde superiore decurrentibus, tum adparatu spon- 

 gioso a fibris emisso ; ramis elongatis conspicue articulatis ramellisque obtectis, 

 secus totam suam longitudinem tum ramulos alternantes, in fasciculum ter- 

 minalem desinentes, tum ramellos 3 — 4 in orbem circa genicula verticillatim 

 dispositos generantibus, ramellis articulatis in mucronem simpliciusculum desi- 



