126 .]. G. Agardh. 



Quod vevo id attinet, ipsaa partes sphgerosporaruin diu conjunctas contineri, 

 forsan monuisse opportet ipsam structuram frondis in dictis Generibus ita obvenire 

 compositam, ut singulse cellulee frondis quasi reticulo filorum anastomosantium cinctse 

 adpareant; si in aliis Generibus — quorum cellulse fructiferas partes continentes, 

 nullo reticulo cellularurn anastomosantium cohibentur — partes sphserosporse invi- 

 cem facilius disjunctse adpareant; nonne suspicandura videretur easdem aliter ob- 

 venire debere conjunctas — ne dicerem quasi externo adparatu diu cohibitas — in 

 Generibus, quarum cellulee principales norraaliter cinctse adpareant proprio illo strato 

 filorum anastomosantium, quee in Generibus dictis Novse Hollandise, structuram illam, 

 hie propriam, tribuere mihi adparuerunt. 



Quamquam igitur de ipsa natura partium interpretanda hodie paulisper aliter 

 censeo quam loco citato de eadem judicavi, tamen non potui quin proximam quan- 

 dam affinitatem intor Gênera dicta Novse Hollandise: Micropeuce, Trigenea, Hetero- 

 rl a il m ex uua parte, Cliftoniam et Bostrychiam ex altéra agnoscendam putarem; et 

 utraque magis forsan Gênera versus, suis reticulatim junctis cellulis inter Rhodo- 

 meleas fere abnormia considerata (Dictyurus, Glaudea), quam proxime accedentia 

 ad ea. quse magis Typica considerare consuevimus (Rhodomeleas nostrates). 



Quod speciatim attinet Genus Micropeuce, hoc dicerem a Trigenea differre 

 suo habitu multo magis Dasyam reterente; partem vero frondis fructiferam a sterili 

 vix nisi paulisper crassitie auctam differre dicerem; et hanc partem fructiferam esse 

 bracteatam quasi ramulis non mutatis frondis sterilis. In Trigenea vero, suo habitu 

 ita ad Rhodomelam accedeutem, ut Speciem primitus descriptam, a Harvey ut me- 

 i-ain Speciem Rbodomelœ consideratam fuisse, constat. Stichidia in Trigenea obve- 

 nire, assumere vix quispiam dubitaret; haec autem modo proprio transmutata et ut 

 mihi adparuit <|uasi propriis pluribus confluentibus composita esse, id mihi quoqtte 

 monuisse placuit ! ). 



Novi nostri Generis Speciem unicam hodie mihi cognitam habeo: 



1. Micropeuce steobiliperum J. Ag. mscr. 



Hab. ad Port Elliot Novse Hollandise australis, mihi a D:na Hussey missa. 



Plantain vidi 3—4 pollicarem, coccineam. ambitu pyramidatam, mmia alternantibus pinnatim 

 egredientibua decompositam, tenuitate frondis et forsan adspeotu plantai exsiccaUe Dasyam Cera 

 mioidem quodammodo referre forsan quispiam putaret. Sin vero ex habitualibus notis de hac planta 

 jadicanti forma videretur aut Wrangeliœ aul Dasyse, in quibus forsan nonnullse Speciee plus minus 

 congruentes riderentur, ejusmodi de affinitate judicium tollere viderentut apices ramorum frurtiferi. 

 quos strobilaceos dixi et ab omnibus mihj cognitàs Florideis sat conspieoe diversos. si in liis par- 

 tilms strobilaceis sticbidium quoddam proprio modo compositum reeognoscere quie putaverit, jam 

 positione hujua stichidii typom proprium indicatum agnoscendutn putavi. Primo intuitu 



Ipareanl melius el differentise et congruentiœ, quœ inter hsec Gênera mihi adesae ad- 

 ■ ■- qnasdam bodie dedl, quibus de utroque Génère evidentfas Judioare Reeat 



igitur quoque villas,, imn vero quoque de Génère Triganen < imentaria qoawkm intïa ail 



dere placuit. quibus <-\ structuram ipsius Generis, et explicationes uujus structura' antea datas, 

 haud facile inteUigendas, ita conspicîantur, ut et de structura Generis et de ejusdem afflni 

 rtius judicare liceat. 



