Analecta Algologica. 135 



Generis rite interpretandos, et hoc modo his quoque ducentibus affinitates Sarco- 

 meniœ cum Rhodomeleis demonstratas fuisse lubenter assurnerem. Si in ipsa illa, 

 quam maxime Delesserioidea Sarcornemse Specie, stichidia proveniunt Rhodome- 

 learum evidentissima, nec dubia qusedam de aliis Speciebus Geueris obvenire posse, 

 mibi sperandum adparuit. 



De ipsis vero ramulis sphaerosporiferis ulterius pauca esse praemonenda uaihi 

 ad paraisse dicerem. Ex icône a Harvey data Sarc. Delesserioidis, quamquam ipsam 

 structuram stichidiorum quodam modo indicatam putares, tamen ut mibi adparuit 

 de ipsa origine organorum non eam concipere licere ideam certam, ut de ipsis 

 characteribus Generis — quinam sint toto Generi characteristici, quinam singulis 

 aut pluribus Speciebus privi, certius dijudicare liccet. Si in organis illis compla- 

 natis et foliiforrnibus, certo suo loco provenientibus, ipsos ramos proprios frondis 

 eomplanatse, modo quodam Ruscos sua origine semulantes recognoscere liceret, et 

 ex ejusmodi ramis transmutatis — certis suis locis provenientibus cystocarpia, suo 

 pvoprio pedicello suffulta provenientia observare credidi; alios vero quoque ramulos 

 obveuire, in alia quadam regione frondis generatos et sua propria forma et rami- 

 hcatione diversos. tum quoque sua propria dispositione et denique suis functionibus 

 distinctos — quales in juvenili illo specimine apiculos mox supra memoratos a 

 strato corticali evidenter provenient.es describere conatus sum — , non potui quin 

 utraque hsec organa — in eadera Specie observata et quidem in ipsa illa S. De- 

 lesserioide, Generi typica obvenientia, huic Generi quoque eximie characteristica 

 putarem. Sin vero utraque hœc fructificationis organa, ita Generi characteristica, 

 haud quasi immédiate a fronde sterili proveniant, sed partes ipsas fructiferas modo 

 quodam sibi proprio — quasi generatione partium hune in fiuern creatarum — 

 prœparatos observare credidi, nec potui quin ipsum quoque modum diversum, quo 

 t'ructiferse partes generantur Geueri characteristicum putarem. Si insuper in Spe- 

 ciebus babitu admodum diversis, ipsae partes fructificationis consimiles generantur 

 consanguinitatem Specierum babitu dissimilium suo modo quoque proditam lubenter 

 assurnerem. 



Si igitur Sarcomenise Generi quoque eximie characteristicum putarem ut et 

 cystocarpia et stichidia suas offerant formas et structuras in diversis Speciebus ita 

 invicem congruentes ut evidentissime eundem typum in omnibus Speciebus Generis 

 recognoscere liceat; tamen assumendum videretur in diversis Speciebus — eodem 

 modo, quo in multis aliis Rhodomelearum Generibus, tum ipsam frondera, tum 

 organa fructifera quodam modo mutata — nunc quasi nuda, nunc obducta strato 

 corticali plus minus conspicuo — atque insuper in hoc Génère — (ita suis charac- 

 teribus definito) eam insuper in diversis Speciebus quoque obvenire differeutiam ut 

 alias Species nunc tantum ramis adparenter conforraibus instructas diceres, alias 

 vero quoque obvenire générantes quasi ramos duplicis generis, quorum alios vidi, 

 quasi ramorum ad instar ab axili strato provenientes et certo quodam ordine dis- 

 positos, demum cystocarpia générantes; alios vero quasi adventitios obvenire, sine 

 ordine beue conspicuo pullulantes, et forma sibi propiïa quoque in diversis Speciebus 



Acta lieg. Soo. Phjpaiogr. Luud. T. S. 18 



