144 J. G. Agardb. 



vidi, eosdem vero superne compres808, ramis suis in stic.hidia rite lanceolata, sno pedicello fcenuiorê 

 suffulta et duplicem sériera ephaarosporarum, qualem jamdudum pinxit Harvey, monstrantia ' . 



6 8 vrcom. secundata (J. Ag. mscr.) de hac Specie videas descriptionem inferne allatam. 



A Speciebus hucusque memoratis typum omnino diversum me vidisse puto in Specie, sub 

 allato nomine descripta. Frondem hujus firmiorem dicerem, evolutione valida costalis regionis 

 provenientem, ita suo evolutionis gradu ad S. Delesserioidem eandeia accedere dicerem, at alio 

 prorsus modo evolutam. Dum nimirum in S. Delesserioide margines frondis tenues permanent, et 

 demum in alas, frondem bifariam marginalités excrescunt (quamquam has alas supra basem folio- 

 ru m prolificantium leviter inflexas — ut hoc quoque in icône Harveyana indicatum puto — me 

 imnc observasse dicerem); has utrasque) alas supra basem foliorum prolificantium leviter inflexas 

 in S. secundata, atque unifariam versas, et ita frondi hujus Speciei formam omnino diversam tri 

 buentia — hinc quoque aliam ramificationis normam, ut hoc facile videretur, frondi hujus Speciei 

 generatura. Dum nimirum regio costalis in S. Delesserioide utramque paginam versus conformiter 

 incrassata excrescit, et in segmente transversali regionem costalem ex ancipite oblongam monstrat; 

 segmentum transversale in S. secundata formam offert fere semilunarem, ipso dorso (quasi incras- 

 sato) exteriorera costalem regionem frondis referente; marginibus supra interiorem partem quasi 

 ventralem plus minus pro evolutionis gradu convergentibus. Formam ipsius costœ hoc modo tieri 

 aliam; et ramificationis normam sibi propriam ex ejusmodi dispositione parti u m nasci debere, 

 faciliue adpareat; quam, ulterius perductam, haud generare frondis formam quandam cum Delesse 

 rieis congruentem, sed rêvera accedere ad illam longe diversam, quam in nonnullis aliis Generibus 

 Novae Hollandise ulterius perductam novinuis (Cliffoniam puto et Claudeam), in quibus vero regio- 

 nem dorsalem in alam suam propriam ulterius expansam, ventralem autem excrescentem in foliola 

 bifariam disposita, lacinias Sarcomenise secundatse idem versus latus convergentibus analoga (laci- 

 nias aempe lias Sarcomeniae, utpote a marginibus geminis diversis excurrentes, quoque duplicem 

 Serieui formantes meminisse placet). Huic typo, quem lubenter dorso-ventralem adpellarem, quasi 

 sibi proprium pertinere dicerem, ipsam rachidem supremam sœpe saltim inchoari quasi ipso apice 

 rachidis circinnatim involuto, dorsali latere rachidis extrorsum verso, ventrali introrso; lacinias 

 vero ipsas Sarcomeniae, quœ hujus sunt typi, haud oppositas generari, quod quoque de foliis Clif- 

 toneœ valere constat, Ld quoque animadvertendum videretur; et demam quoque esse alia Rhodo- 

 melearom Gênera Oceani australis, in quibus forsan ejusdem Typi qugedam indicia quœrenda 

 viderentur. 



Memoria repetenti mihi formas Floridearum di versas, nullam scio Speciem, quam œque evi- 

 denter inter unain paginam dorsalem atque alteram ventralem dignoscendum esse probat. Non tan 

 tnm in Barcom. secundata .segmentera transversale frondis vidi ovatum (dorsale nempe latus frondis 

 craseitie conspicue auctum , ventrale vero latus — in partibus frondis exterioribus — quamquam 

 ambita rotunâatam, tamen conspicue angustius, et ex hoc latere provenire vidi lacinias, a geminis 

 marginibus originem ducentos). In intima parte frondis (hoc Iqco màgis ambitu teretiusculal sipbo- 

 oes interiores ita dispositoff, ut <lorsali latere unicum, ventrali geminos, singulis suis partibus 

 n-pondentes, me observasse dicerem. In fronde, hoc modo formata, latus dorsale permanere ramis 

 omnibus denudatum; ventrale vero — cujus ramos a marginibus ipsis nisi forsan potins intra mar- 

 ginea borum formates auspicandum videretur — sensim magia magisque decompositam tieri ramis 

 no\is, eandem dispoeitionis aormam servantibus, id quidem S. secundatam evidentissime monstrare, 

 meminisse placet. 



l't in Barcomenisa Speciebua mot supra memoratis quasi typoa plures diversoa recognoscere 

 putavi, ita quoque typum illum pecub'arem, quem in S. secundata admodum évidente! perductam 



1 Dispositione sua inira marginali, uec tamen rite opposita, et sua forma ramulos S. Hyp- 



quasi vacillantes forsan quispiam putarét inter ramos proprios, quos oppositsa ge n er aari 



i s. Delesserioides, el immellos, quos ut adventios designavi in aliis Speoiebus, harum sti 



ohldia générantes [pas vero stichidia me observasse lanceolate, qualia quoque a Harvey depicta; 



ad dispositionem quandam Becundatam mihi tamen nulla indicia adparuisBe, addere ]>lacuit. Totam 



plantaa esse aberiui comparatis aliis Speciebua Saroomeniaa, meminisse placet. 



