Analecta Algologica. 153 



nec negarein; quantumcumque ipsam structuram frondis evolutae diversam lubenter 

 coufiterer. 



Quod in structura tum Porphyres tum Pyropiœ quam maxime characteristicum 

 obvenire putavi, id rêvera ex appendicibus istis proprio modo ab ipsa cellula inte- 

 riore provenientibus et certum in finem creatis deducere vellem, quibus structura 

 utriusque Generis sensim fit plus minus transmutata. In Speciebus Porphyrse 

 quantum hucusque innotuerunt, sunt tantura cellulse intimée, quasi caulis quandam 

 partem obtegentes, in quibus cellula? proprise frondis transmutantur appendicibus, 

 in fila elongata secus hanc partem decurrentia excrescentibus. 



In Pyropia, quale boc Genus mihi Lodie cognitum puto, indicia ejusmodi evo- 

 lutioiîis in cellulis infimis frondis, a me sectione frondis transversali observatis, 

 obvenire vidi. Ab ipsis cellulis frondis interioribus pullulantia, nunc ab utraque 

 pagina frondis at plerumque unifariam tendentia, nunc praecipue ab una pagina, 

 quam inferiorem plantée lubenter suspicarer, organa evoluta vidi, quae filis illis 

 radicantibus omnino analoga suspicarer, quamquam breviora et sua forma eadem 

 lubentius haustoria dicerem. Ex tota fere membrana cellulse interioris (externe ipso 

 strato frondis exteriore obtectse) quasi in papillam propriam prolongatae haec fila 

 provenientia vidi. Ipsam cellulam (hsec organa generantem) sua forma oblongam 

 vidi, nisi uno suo apice magis quam altero paulisper attenuatam : ita in parte 

 infima frondis, quam sectione transversali rite observare licuit, vix differentiam 

 structurée inter Porphyram et Pyropiam adesse dicerem. In parte vero superiore 

 ejusdem frondis rite evolutae unamquamque cellulam Pyropiœ a primaria sua forma 

 cubico-oblonga appendiculis tum ab ipsa emissis, tum a proximis intrudentibus ita 

 transmutatam vidi, ut totam frondem superiorem cellulis omnino diversae formas 

 et quin immo aliter dispositis contextam facilius quis conjiceret. Dum appendices 

 in Porphyra excrescunt in fila elongata et tantum hoc modo evolvuntur in partibus 

 frondis inferioribus ; atque ut videretur a singulis ejusdem cellulis quoque singuli 

 proveniunt (quare quoque ipsa forma cellulse generantis retineatur fere eadem); 

 aliter omnino fit mutata structura in Pyropia, cujus cellulse omnes superiores appen- 

 diculis tum ab ipsis emissis, tum a proximis introductis ita et quoad suam formam 

 et quoad suam dispositionem transmutatse obveniant ut in his eandem primariam 

 formam et dispositionem segrius recognoscendam fuisse facilius quis dubitaverit. 



Characteribus igitur structurse hoc loco indicàtis et ut sperarem rite indicatis 

 Genus proprimn Pyropia instituendum putavi, cujus vero unicam tantum Speciem, 

 Generi typicam, mihi cognitam habeo sequentem: 



1. Pyeopia Calipobnica J. Ag. mscr. 



Hab. ad S:ta Cruz Californise, mihi a D:na Hall missa, ssepius at putarem 

 in Nereocystide proveniens — utpote ex nomiue adscripto («Porphyra Nereo- 

 cystis») forsan concludere liceret *). 



') Una cum Specie supra descripta missam habui Speciem Porphyrae, nomine «Porph. Nai- 

 dium» inscriptam, quam Porphyrae Speciem propriam putarem, et quidem ad eam Sectionem 



