159 



tum cellulis sterilihus radiantibne in Btratam proprinm corticale ploriseriatnm abeuntibus, 

 tum in spatiis întercedentibua aphseroaporaa fere regulariter in verticillnm conjunctas 



sustinentibus. 

 Fig. 1 c est ejnsmodi segmentum per superiorem partem stichidii ductnm, structuram dictam non- 



dnm rite evolntam monatrans. 

 Fig. 2. .Monstrat frondis superioris ejnadem stérile fragmentum, quale hoc tenui sectione con- 



textuin vidi, suis partilms adhnc sterilibns inchoantibus n et b instructuni. 



Fig. 3. est consimile fragmentum partilms fertilibns, varia directione obaervatis, inchoantibus 

 munituni; in b forsan initia prima stichidii; in c quale hoc segment» transversal] forsan 

 adpareat 



Fig. 1. Sistit partes consiniiles. adhnc magis evolutas, in eodem Specimine observatas: in suprenia 

 parte liujus rami dignoscere licuit varias partes inclinantes inagis nmbellatim diapoaitas; 

 in parte inferiore tum séries eellularuin diversarum, quales exteriores ,in a^ adpareant, et 

 quales dein in strato interiore adpareant in b\ et qualiter exteriores mutatae (in c et in 

 titr. 4 rT denmin adpareant fere quaternatim juncte. 



Fig. 5 a et b). Monstrat partes alterins Speciminis, qnod démuni antheridiiferum dignoscere pu 

 tavi ; in ha ramulus adparet magnitudine parum auctus, cnjns a snpremo apiee lilmn 

 articnlatuui eminet; in parte vero ejusdem inferiore conspiciantur organa, qnsB magni 

 tudine aucta in fig. à r a facie et lateraliter observata depinxi; in quibus antheridia 

 Generis dignoscenda putavi. 



Fig. ij. Exhibet Gemmidia qualia hsec intra cyatocarpium rite evolutuni, a parte snprema pla- 

 çante basalis provenientia vidi, ipsa pyriformia, hlis elongatis articulatis et monilifor- 

 niibns suffulta. 



Fig. 7 — 14. Icônes sistunt Delesseriearum, ut compararentur, hoc loco adjectœ: nempe 



Fig. la — d. Stmctnram illustrantes cystocarpii, qualein banc in Xevkoglosso Binderiano obser 

 vare credidi ; nimiruni in Fig. In inonstrans placentam basalem decnmbentem, sursum 

 ramos moniliformes emittentem firmiores, quorum in apicibus supremis adparenter gela 

 tinosis sensim seriate generantur gemmidia, qualia eadem in 7 b, 7 e, 7 rf reddere mo- 

 litus tum. 



Fig. 8. Exhibet structuram cystocarpii Speeiei, sub nomine Xit. crispatt mihi missre. in qua 

 Neuroglossi Speciem recognoscere credidi. 



Fig. 9. Exhil)et placentam hujusque ramulos conformes ScHizoxErR.E dichotom.e. 



Fig. 10. Consiniiles monstrat partes Sciiizoxevr.f. Qobbcifolijb. 



Fig. 11, 11 a et 11 b. Analogas partes, alia paulisper directione observatas Dei.esseki.k SINUOSJ! refert. 



Fig. 12. Analogas partes monstrat Pteridii rostratt. 



Fig. 13. Segmentum offert transversale frondis sphœrosporiferae per mediam sornm in IIat.h xini-: 

 similaxs ductnm, 



Fig. 14 m et b. Snnl ejnsmodi segmenta transversalia per soros sphseroaporiferos Pteridii pleiko 

 spori dncta. 



Fig. 14c. Sistit segmentum transversale frondis inferioris Pteridii pleirospori. quale hoc in 

 planta admodnm evoluta ohservavi. 



Tab. III. 



Fig. 1 3. NlTOPHYLLTJM PROLIFERUM. 



Fig. 1. Sistit segmentum transversale frondis, quale per médium cystocarpium ductnm, tum 



structuram frondis, tum placentam et fila gemmidiifera, qualia Nitophyllis tum sua forma, 



tum sua dispositione characteristiea putavi. 

 Fig. 2. Cellnlas monstrat, quales sua dispositione a facie observatas vidi. 

 Fig. 3. Fila gemmidiifera, qualia in Nitophylhs. 



Acta Reg. Soc. Physiogr. Lnnd. T. X. 21 



