Beiträge zur Kryptogamenflora der Insel Korfu. II. 



201 



*Lecania (Eulecania) spadicea (Flot.) A. Zahlbr. in 

 Sitzber. d. kais. Akad. d. Wiss. in Wien, mathem.-naturw. Kl. (1914), 

 p. 420, ubi Synonyma. — Lecanora spadicea Flot. in Linnaea, 22 

 (1849), p. 362. 



*Var. Gemarii (Bag*l.) Stnr. comb. — Ricasolia Gennarii 

 Bagl. in Comm. Grit. It., I (1862), p. 123. — Jatta in Syll. Lieh. 

 Ital. (1900), p. 264 et in Fl. Ital. Crypt. (1910), p. 395, sub Diphra- 

 tora spadicea var. 



Exs.: Erb., Critt. It., I, Nr. 1380, II, Nr. 268. — Un. itin. 

 crypt. (1866), XI. — Rabh., exs. 789. — Arid., exs. 1697. — Jatta, 

 exs. 90. 



An alten Festungsmauern der Stadt Korfu. 



Secundum exemplaria originalia Lecanorae spadiceae Flot., in 

 herb. Berol. asservata mihique benevole missa, quorum notas alis 

 loco exponam, var. Gennarii notis secundariis thalli et apotheciorum 

 a planta typica distat, dum structura interna thalli et apotheciorum, 

 reactiones, sporae et conidia sufficienter conveniunt. 



Tkallus siihorhicularis, regidar. parvus (vix 1 cm lt.), pl. m. 

 placentiforme compactus, solitarius vel plures confluentes vel (in 

 exs. Tin. itin. XI) latius expanstis, serius regid. incrassatus ex squa- 

 mis verruciformihus vel torulosis imhricatis. Squamae peri^yhericae 

 regul. minores et suhdistincte decussantes vel rarius distincte placo- 

 dine radiantes. 



Gohr thalli varians e Itiride argillaceo sordide fuscus, h. i. 

 in rufum, Ii. i. in nigricantem vergens, stat. mad. in luridiim vel 

 riifum transiens. Ihallus siccus inamoenus pidveridente sordidus, 

 inaequaliter qiiidem et pro parte tantum, sed Semper Ii. i. alhide 

 pruinosus. 



Apotliecia cetenim ut in planta typica sed discus et marge 

 saepe pro parte albo pruinosi. Sporae 1-septatae, incolores elon- 

 gatae, 10 — 16 (17) (,l lg. et 4 — 5*5 {.i lt., valde igitur variantes longi- 

 tudine sed in toto paullo longiores quam Jincusque in apotJieciis paiicis 

 plantae typicae visae. Conidia arcuata, flexuosa, liamata, rare sub- 

 recta cum iis plantae typicae conveniunt, ca. 15 — 23 fj. lg. et 1 ^ lt. 



*Parmelia prolixa (Ach.) Nyl. in „Flora-', Bd. 52 (1868), 

 p. 340. — Parmelia olivacea y. Ach. in Meth. (1803), p. 214. 



Vom Berge Santi Deka und dem Herakli. 



