Till Algernes Systematik. 47 
utriculos magis convenire cum OC. Lindenbergi quam cum C. elongato. Quod in OC. elon- 
gato specimina mutilata consimilem formam frondis exhibeant, analegiam potius quam 
identitatem ejusmodi speciminum, si quidem hec ex locis natalibus diversis proveniant, 
mihi probare videntur. Specimina Algieriensia ,damecornmia” igitur ad OC. elongatum 
referenda esse, Capensia vero ad OC. Lindenbergii pertinere, suspicatus sum. 
Tertiam plantam damgecornem ex California mihi misit Farlow, quam segmento- 
rum forma magis lanceolata speciem diversam sistere suspicor. Ex unico vero speci- 
mine de hac re judicare nolui; utriculorum forma et magnitudine species Californica 
cum Capensi convenire videtur. 
Suspicari licet plantam Binderi eandem esse quam sub diverso nomine descripsit 
Areschoug. Nec vero specimen hujus vidi, nec scio utrum unum aut alterum nomen 
jure prioritatis retinendum sit. 
14. Cop. Laminariones (Harv. in Trans. Irish. Acad. vol. XXIII. p. 565) fronde 
elongata complanata latissima, nempe supra stipitem brevem cunea- 
tum mox in laminam amplissimam 2—3 pedalem, simpliciusculam 
aut parce lohatam expanga, utriculis strati exterioris oblongo-clavatis, 
apice obtuso incrassatis, demum quasi callo angustiore supra verticem 
expanso umhbonadtis. 
Codium Laminarioides Harv. Il. c. et in Syn. Phyc. austr. sub. n:o 735; 
Alg. Austr. exs. n:o 574! 
Hab. ad oras occidentales Nov&e Hollandie (Harvey !). 
Species distinctissima ; preter characteres ex frondis forma exteriore petitos, alls 
microscopieis non minus differt. Utriculi, nimirum, strati exterioris fere oblongo-clavati, 
suo diametro 4—6:plo longiores, sunt apice membrana evidenter incrassata obtecti, fere 
ut in OC. galeato, supra descripto. Dum vero in OC. galeato pars inerassata demum qaasi 
callum proprium, semilunariter supra verticem utriculi incumbentem refert, pårs incras- 
sata in C. Laminarioide membranulis superpositis, strias tenuissimas referentibus, ipsius 
ntriculi contexta adpareat. Pars hec incrassata non tantum ipsum verticem obtegit, 
sed quasi margine tenuiore supra supremam partem utriculi decurrens, expanditur. Infra 
hanc partem incrassatam membrana utriculi, fere apice truncati, cernitur. 
Cladothele Hock. et Harv. 
Sub hoc nomine Genus novum, quod Codio affine dixerunt, in Crypt. Antaret. p. 186 
deseriptum et icone tab. 190 fig. 1 illustratum exstat. Typicam plantam ex insulis Falkland 
una cum Nereia filiformi ad suum Genus Cladothele retulit Kätzing; Genus autem ita con- 
stitutum Sporochneis retulit. In Indice Generum Algarum postea Harvey Cladothele Kät- 
zingu infra Nereiam memoravit, hoc autem a suo prius deseripto Genere diversum statuit ; 
de ipso vero suo Genere inter Siphoneas nullam mentionem factam video; mnec scio si alio 
gquodam loco postea de affinitate sui Generis opinionem quandam enuntiaverit. Mihi, tantum 
ex icone judicanti, Genus a Siphoneis admodum diversum videtur, 
