ba 
DD 
Ji G. Agardh. 
In forma, quam ex habitu potissimum cum specie typica Avrainvillege 
convenire putarem, equidem structuram paulisper aliter concepi. Ipsam 
frondem flabellatam contextam vidi filis cylindraceis aut hic illic com- 
pressis, quod mutua eorum pressione adscribere propensus essem, conti- 
nuis, vage curvatis, et irregulariter intertextis, nunc singulis, nunc fasci- 
culatim inter alia excurrentibus et cum his quam intime conjunctis, quasi 
conglutinatis; apicibus filorum obtusis quam brevissime extra marginem 
eminentibus. In stipite fere structuram Udote&e observare credidi; nimi- 
rum vidi fila longitudinalia flexuosa, alterne adproximata et disjuncta, nunc 
ubi adproximantur vage compressa, nunc cylindracea et magis conspicue 
tubulosa, endochromate atrovirente farcta. Passim vero vidi fila, preci- 
pue exteriora, que sparsim evidentius constricta et endochromate fulve- 
scente farcta fuerunt; precipue ex his provenire videntur cespituli minuti, 
constituti filis magis ramosis moniliformibus, endochromate magis fulves- 
cente farctis. His cespitulis forsan proveniant macule minutissime puncti- 
formes, que inferiorem plante partem nigrescentem quasi rore fulvescente 
sparso obducunt. Fila igitur hec moniliformia mihi magis superficialia 
adparuerunt, forsan potissimum cum filis stup&e, que in haud paucis Algis 
obyvenire constat, comparanda, si quoque in Avramvillea multo minora 
quam in alls obvenirent. Si hec essent fila, quibus structuram Generi 
propriam vindicare voluerit Decaisne, dubitare forsan liceret an Genus 
proprium constitueret Avrainvillea. In alis formis, quas Generi lubenter 
adnumerarem, hec fila moniliformia non vidi, nec eadem in his ab alio 
memorata scio. 
Generi igitur potius characteristicum putarem, quod fila flabelli haud 
stricta et certo qguodam ordine disposita excurrunt, sed quam maxime 
irregulariter intertexta et ita invicem arctissime conglutinata ut apices 
liberi vix usquam conspiciantur. Adposito acido bulle aöree nulle sepa- 
rantur. Endochroma sepe obscurius coloratum, nunc fere aureo colore 
suffusum. Exsiceata planta quasi sordida adparet, nigrescente aut obscure 
brunneo colore sat insignis. 
Formas multas ut species diversas descripserunt; quot ex his species 
distinctas efficiant, nec scio, nec hac de re suspicionem proferre auderem. 
Quoad habitum tres precipue forme mihi diverse obvenerunt; utrum vero 
he tantum evolutionis stadia sint, an species diverse, mihi omnino latet. 
