56 J. G. Agardh. 
runt omnes, qui de Penicillis scripserunt, flocci estimavit; gquin immo ex- 
clamavit: ,Ainsi il résulte de tout ce qui vient d'etre dit que les Genres 
Espera Decaisne Poropsis Kätz. et Penicillus Lamk. sont la meme Algue”. 
Utrum Espere fragmentum sub nomine Bryopsis constricte delineaverit 
Zanardini (Iconogr. Adr. tab. LXXII. A), an omnino diversam plantam, 
decidere non auderem. Species Zanardinii ramificationis norma et adspectu 
articulorum cum ramis Espere non parum congruere videtur. Qualem 
autem (in fig. 1) frondem caule quodam primcipali instructam pinxit, talem 
in Esperam parum quadrare diceres. 
Ipso suo ecrescendi modo, fere Vaucheriam qguandam emulante, cha- 
racterem sibi proprium et haud levissimi momenti exhibet Espera. Cespes 
ex arena emergens, subfastigiatus, constat quasi fasciculis filorum plurimis, 
sursum in filamenta invicem libera radiantibus, deorsum radices filiformes 
ramosas plus mmus compositas emittentibus. Fasciculi singuli habent quasi 
partem qgquandam mediam et axilem, constitutam filis magis ramosis, ra- 
misque adproximatis, invicem cohibitis, utpote ipsis intertextis et radiculis 
descendentibus circumcirca cinctis; tum quia ramulis transmutatis brevibus 
cum fibulis et verrucis in Udotea, Penicillo alisque obvenientibus com- 
parandis -— connectuntur rami ramulique initio liberi. Qui quidem ramuli 
transformati sunt breves, fere a fronde generante verticaliter exeuntes, 
ima basi attenuati, deim fere obconici, bi-tricornes et demum subpeltati 
extrorsum apiculos obtusos numerosos emittentes. Si de his rite judico, 
forsan potissimum dicerentur radices transmutate, si quoque functionibus 
divers&e. Fasciculorum media pars, varius partibus ita composita, stipiti 
Penicilli analoga mihi quidem adparuit, sed neque distincte circumscripta 
in Espera, nec fibule coeunt in stratum externum fere proprium ut in 
stipite Penicilli. Fasciculi ejusmodi Esper&e numerosissimi invicem conjun- 
guntur in cespitem ipsum, fere vage expansum. : 
Fila, qu&e superiorem partem fasciculorum constituunt, sursum radi- 
antia, sunt plus minus evidenter dichotoma, furcee ramulis imvicem distan- 
tibus, quasi infra verticem rami generantis egredientibus, ut in multis 
aliis Siphoneis norma adparet. Articuli extus sat conspicui; inferiores 
fasciculorum, sepissime evidentius calce incrustati; adposito acido bulle aörere 
intra membranam generantur, que demum hanc pervadunt; numquam 
vero easdem (perrupto geniculo) ab uno ad alterum articulum transeuntes 
