60 . J.G. Agardh. 
densissimi fiunt, omnes extrorsum: porrecti et invicem paralleli, quasi stra- 
tum frondis externum proprium constituere adpareant, quod inerustatione 
calearea,' membranam fere mentiente, magis adhuc conspicuum fit. Sti- 
'pitem vidi (in Penicillo capitato) intra comam conice prolongatum, et 
prolongatam partem tum terminali fasciculo apice coronatam, tum cir- 
cumceirea ramulis come lateralibus, quasi ex superficie stipitis emergenti- 
bus, undique obtectam — comam ita conjunctis fasciculis terminalibus et 
lateralibus formatam; nunc vero stipitem vidi fere truncatum, filis comee 
quasi umbellatim exeuntibus superatum (in Pen. dumetoso). Im hoc vero 
apice truncato sepe fasciculos plures distinguere licet, singulos suis Ver- 
rucis prominulis cinctos, quos aut omnes sensim coalescentes credere 
liceat, aut stipitem ramosum demum formaturos, guod tamen rarius obti- 
nere putarem. 
Quod ramulos come attinet, satis constat duplicem membranam is- 
dem sepius adscriptam fuisse, nempe interiorem levissimam et exteriworem 
punctis admodum conspicuis granulatam. Hec puncta poros constituere, 
quibus membrana perforata esset, assumserunt nonnulli (Kiteing). AViil (Mon- 
tagne) granula esse deposita calcarea rectius, me judice, statuerunt. Ob- 
servare credidi exteriorem raoembranam tenuissimam granula calcarea obte- 
gere; adposita guttula acidi, ipsa granula solvuntur, membrana obtegente 
fere hemispherice extrorsum prominula, vacuo introrsum patente. Finxi 
membranam tubi primitus formatam simplicem esse; ut interiore latere 
hujus calearia granula deponuntur, accrescit sensim membrana, interiore 
latere, circa granula quasi foveam efficiens, et in hac fovea nove depo- 
site calcarexe partes antecedentibus adponuntur. Demum interiora mem- 
bran&e strata ab exterioribus solvi putarem, ipsa evolutione granulorum 
separationem adjuvante, et sub hoc stadio rami qgquasi duplici membrana 
tecti adpareant; exteriore facilius ab interiore se separante. 
Ut in Siphoneis norma videtur, frons est tubulosa, tubo interiore 
nullis diaphragmatibus propriis interrupto; pervius igitur usus inter endo- 
chromatis partes ab initio adest. Membrana autem exterior sensim fit 
quasi certis locis annulatim constricta, et his locis constrictis sepe coa- 
gulari videtur substantie cujusdam intercellularis copia, qua pervius ille 
usus obeluditur. Demum membrana exterior ad stricturas quoque extus 
conspicue strangulata adparet. 
