. . ÖR 
Till Algernes Systematik. 25 
Si ex iconibus Kirtzingianis judicare liceat, sequentes species in Tab. Phyc. de- 
pictas ad formas Br. plumose referendas putarem: Ir. plumosa tab. 83; Br. arbuscnla 
tab. 84; Br. abietina tab. 80; Br. Thuyoides tab. 18; Br. fastigiata tab. 73. 
NON RIO Sön Gu Ce /0NIS GF = ÄgELSp pk ASOTL EE BoryVoy. Cogu: n:o 920 
plass Ufig a Lan KädesTab Ehye: vol. VI. tab: S4? 
Hab. ad insulas Malouinas (Gaudichaud!). 
Quibus characteribus hec a priore dignoscatur, &egre dicitur. In Cryptogamia 
antarctica enumeratur, addita suppositione esse formam magnopere variantis Br. plu- 
mose. Specimina ex Adriatico, que ad Br. Rose relata fuerunt (Ag. Syst. p. 179), 
ad Br. plumosam vix dubie pertinent. Vera Br. Rose est ceteris omnibus major, sti- 
pite nudo fere tripollicari. Pinne frondis decomposite sunt ambitu lanceolato-lineares, 
et ramentis distichis invicem longius distantibus quam in Br. plumosa. Pinne medie 
sunt longiores quam infime (in nostris). Quoque in pluma juniore ramenta invicem 
distantia vidi. 
"= Ramentis a rachide tetrastiche exewntibus, adparenter bifariam patentibus, 
geminatis. 
11. Br. GEMELLIPARA (J. Ag. mser) frondibus erectiusculis sub-simplicibus, 
pluma initiali ambitu lanceolata adparenter disticha, ramentis ejus- 
dem lateris bifariam exeuntibus geminatis, singnlis geminorum diver- 
sas series formantibus, supra medium simplicibus, apice plumula bre- 
vissima imbricata instructis. 
Hab. ad oras australes Nov&e Hollandixe, Queenscliff: J. Br. Wilson! 
(sub n:o 8). 
Frondes ecirciter bipollicares, surgentes stipite crassiusculo indiviso, inferne nudo, 
superne et infra medium plumoso, pluma adparenter disticha ambitu lanceolata, fere 3 
lineas lata, medus ramentis inferiores et supremas longitudine parum superantibus. Ra- 
menta omnia compositione sub-&qualia, nimirum inferne simplicia, superne plumula bre- 
vissima instructa. Hac plumula aecuratius examinata, apparet ramenta infima esse basi 
geminata, singulis geminorum divergentibus; ramenta suprema, que idem latus rachidis 
occupant, quogque per paria dispostta esse, uno paginam aversam, altero adversam spec- 
tante, videre credidi. In pluma inferiore (totius frondis) ramenta quoque geminata esse 
adparet, licet hoc minus evidenter conspiciatur. In plumula demum ramenta ita densa, 
ut fere imbricata diceres. 
Dispositionis norma igitur hec est: ab utroque margine rachidis generantur ra- 
menta subopposita. Heec autem ramenta non singula nascuntur, sed gemina, uno gemi- 
norum adversam paginam, altero aversam in pluma occupante. Que autem paginas 
singulas spectant, nec simplicia manent; sed mox in geminos ramos divergentes abeunt. 
Ejusdem paris ramenta fere ab uno eodemque basi proxima exeunt; expansione vero 
membrane rachidis generantis distrahuntur invicem, et spatio evidentiore mox separata 
Lunds Univ. Årsskr. Tom. XXIII. 4 
