22 TAGE Abardbs 
Qualis hec seplus obveniat fasciculato-cespitosa et fastigiata, filis omnibus con- 
formibus ab adparatu radicali ”expanso sursum radiantibus simpliciusculis acuminatis, 
elastice fere discedentibus (nisi morbosi aut externa vi cohibentur), infra apicem (dis- 
tantia 2 
3 linearum) sepe fructiferis (, Vaucheria melanocarpa Schousb.”), hec Br. 
Balbisiana Lam. ab omnibus facilius dignoscatur. Dum vero in interiore ejusmodi ce- 
spite fila surgunt erectiuscula, exteriora decumbentia et quasi stolonifera sepe adsunt, 
que cespitem consimilem infra apicem fill primari decumbentis emittere tendunt. Pre- 
ter conceptacula sepius obvenientia infra apicem, nunc plura, alia imferiora, invicem 
distantia, proveniunt. Formam his modificationibus ludentem ut Br. Balbisianam ce. 
Lamourouxtu im Ålg. Med. p. 18 designavi. ” 
Ub: vero cespites primarii inter stramenta laxius congregata inchoantur, adpa- 
ratus radicalis in fila laxe et vage intertexta expanditur, que superne fiunt dichotoma 
aut magis lateraliter ramosa, et ejusmodi rami plerumque apice pluma breviore in- 
structa sunt. Ramenta distiche egredientia, sepissime lineam longitudine non super- 
antia, inferiora mediis parum longiora, nunc breviora. Endochromata in his forsan mi- 
nus evoluta, quare tota planta adparet minus saturate virescens et minus nitens. Hanc 
formam (in Älg. Med. p. 18) ut Br. Balbisianam B. disticham designavi. Ali dem 
formas a me indicatas ut species diversas proposuerunt. MHauck, quin immo, unam ad 
Bryopsidem retulit, alteram ut speciem Derbesie enumeravit. . Mihi tamen certissimum 
videtur utramque formam ad unam eandemque speciem pertinere. Non tantum in eo- 
dem cespite utraque forma deprehenditur, sed haud raro ramos alios plumatos, alios 
simplices nudos ex eodem filo primario provenientes observare licet. In speciebus aliis, 
Br. Balbisiane vicinis (Br. ramulosa), idem obtinere, vix dubitarem. Plum ceterum 
sepius nunc ad adpicem singule; nunc infra plumam supremam alia adsit, spatio inter- 
jecto nudo. In pluma juvenili ramenta disticha, in adultiori nunc fere quoquoversum 
egredientia vidi. 
Icon Lamourouxiana hujus speciei certe pessima, attamen de identitate su& speciei 
nemo dubitavit. Specimine authentico (in Herb. Agardhiano) hoc quoque confirmatum vidi. 
Br. Balbisianam disticham sub nomine Br. paniculate jam a Schousboeo distinctam 
fuisse suspicor. An ad eandem referenda sint Br. duplex De Notar. et Br. caudata 
Kit2. Il. c. tab. 77 nescio. Br. incomptam Menegh. (Zanard. Icon. tab. 48 A) velut ejus- 
dem Br. simplicem et Br. interruptam ad formam ,Lamourouxu” Br. Balbisiane Hauck 
jam revocavit. Br. Dalmatica Kitz. Il. ec. tab. 74 et Br. dichotoma Kät2. l. ce. tab. 75 
Br. Balbisian&e distiche&e formas putarem. 
"= Filorum ramentis subsecundatis. 
7. Br. HaARvevAsa (J. Ag. mscr) cespite intricato, superne patentiore, filis 
2—3 uncialibus setaceis ab adparatu radicali erectiusculis, inferiore 
parte vage subdichotomis, ramis flexuosis cespitem cohibentibus, su- 
periore parte quasi dependente adscendentibus infra apicem incurvum 
pectinato-plumatis, ramentis a rachide lateraliter exeuntibus, singulis 
sursum incuryatis subsecundis crassiusculis obtusis, 
