2 J, G. Agardh. 
quidem in his familiam propriam agnoscere opportet, Udoteacearum no- 
mine interea designavi. 
Spongodie& demum, fronde quasi composita insignes, et Bryopside2e 
filis invicem liberis dignoscende, utrum separentur invicem an in eandem 
familiam melius conjungerentur, hoc forsanm pari jure hodie contendere 
liceret: 
De Vaucheria et Botrydio nullam omnino mentionem feci, nescius an 
jure in eandem familiam cum Niphoneis marinis conjungerentur. 
Dispositio Generum Siphonearum. 
I. Bryopside&e. VIII. Callipsygma. 
I.2 BryOopsis. IX. Udotea. 
IL? Derbesia. IX. a.? Rhipidosiphon. ? 
|; X. Halimeda. 
I. Spongodiee. 
HI. Codium. 
22 Cladothele. ! 
IV. Valoniacee. 
XI. Valonia. 
IT. Udoteacer. XTI. Siphonocladus. 
IV. Chlorodesmis. 2? Ascothamnion. 
IV. a.? Avrainvillea. 2? Trichosolen. ? 
V. Espera. XIII. Apjohnia. 
VI. Penicillus. XIV. Struvea. 
VII. Rhipocephalus. | XV. Chamedoris. 
1 De hoc Genere videas que infra Codium dixi. 
> Blupidosiphon. Generis quondam a Montagneo descripti affinitates mihi dubie ma- 
nent. Acetabularie potissimum affine habuisse Montagneum, ex verbis illius forsan crederes. 
Kätzing illud pone Bryopsidem enumeravit; Harvey inter Udoteam et Codium. Mihi, ex 
icone judicanti, Udotex potissimum adproximari videretur. Ut inchoatur Penicillus stipite 
monosiphonio (cfr Harv. Phyc. austr. tab. XXIT), ita Rhipidosiphon infantilem Udoteam 
referre mihi videretur. 
> Genus quoddam, Trichosolen, et speciem Tr. Antillarum Montagnei memorarunt 
Mazet et Schramm in Alg. Guad. p. 103, gquod Valonie proximum disposuerunt. Ipse 
frustra hoc in operibus mihi obvis Montagnei queesivi. Tllud vero in Historia fisica de la 
isla de Cuba por D. Ramon de la Sagra a Montagneo propositum fuisse, quondam audivi; 
in Editione ejusdem operis, quam in lingua Gallica conscriptam edidit Montagne, Genus novum 
non memoratum vidi, 
