78 (0 oJ.G. Agardh. 
rumque ramosis, ramulis extimis fere verticalibus ita invicem adproximatis 
ut apicibus obtusis, mutua pressione angulatis, peripheriam frondis extror- 
sum contiguam efficiant. Fila quibus hoc modo tota frons constituitur, 
sunt teretiuscula, nusquam proprie articulata, sed certis fere distantiis 
constricta et intus obturata, supra stricturam sursum iterum dilatata, plus 
minus evidenter obconica, infra noyvam stricturam fere semper ramosa. 
Fila proprie axilia sunt semper numerosa et longitudinaliter excurrentia, 
invicem conspicue distantia at intertexta, et sparsim forsan anastomosibus 
junceta, ramis oppositis insignia; inter articulos fila, funiculi ad instar 
teretiusenli contorta, in nonnullis speciebus internodia nuda et sat con- 
spicua efficiunt; intra. ipsos articulos complanatos fila axilia magis flabel- 
latim expansa, quasi in plures fasciculos s&epe solvuntur, singulis fasciculis 
sensim magis conspicuis, ad prolificationes a margine exeuntes tendentibus. 
A strato axili igitur et continentur articuli ipsi, longa serie concatenati 
atque sparsim ramosi, et inter articulos internodia formantur, que in non- 
nullis speciebus fere omnino denudata obveniunt. — Intra articulos preter 
fila axilia exeunt rami, stratum quasi exterius frondis formantes; qui pa- 
ginas versus planas exeunt sunt breviores et strictiores, aliis margines 
versus tendentibus plerumque longioribus. Pseudo-articuli, quibus hec fila 
constant, sunt sepius breviores, evidentius obconici, infra apicem quasi 
calvum sepius trichotomi; rami trichotomie interioris sunt sepe elongati 
et divergentes, nunc divaricatissimi; rami vero trichotomize cujusque ex- 
terioris, et precipue corticales, magis juxtapositi et paralleli, fere omnino 
verticaliter superficiem versus frondis exeuntes. Apicibus horum, invicem 
equelongis, superficies frondis formatur; qui invicem adproximantur api- 
ces, mutua pressione lateraliter fiunt complanati, et a facie observati cel- 
lulas hexagono-angulatas mire referunt. 
In planta tota juniore nonpnullarum specierum, et in articulis juve- 
nilibus - aliarum, adhuc parum incrustatis, color virescens adparet, endo- 
chromatis colore facilius translucente. In partibus incrustatis, at adhuc 
junioribus et viventibus endochroma virescens in filis interioribus quoque 
permanet; in senilibus vero partibus (forsan emortuis) contentus virens 
interior evanuit, et fila quasi vacua at fibrosa adparent, sub hoc stadio 
tamen tenacia et flexilia, quare supra internodia longiora articulos frondis 
versatiles fieri suspicatus sum. Adposito acido in speciebus parum incrustatis 
