Till Algernes Systematik. 79 
(H. papyracea) articuli extimi, qui superficiem frondis constituant, vix mu- 
tantur; si vero in speciebus magis incrustatis — qgquarum endochroma 
virens in articulis superficiem frondis constituentibus fere evanuit, aut tan- 
tum interiorem articuli partem occupat — atidum adponitur, cum calce 
soluto quoque fere evanescit ipsa membrana cellule extrorsum versa, aut 
plus minus dilacerata adest. Quin immo in segmento frondis ejusmodi 
speciei, acido caute adposito, sepe licet separare pelliculam externam fere 
vitream, hexagono-areolatam, quam cuticule extimis lamellulis, calce in- 
crustante separatis, precipue constitutam putarem ! In speciebus non- 
nullis, quarum partes quogque maxime juveniles mox incrustate obveniunt, 
vidi fragmenta externe diu intacta; acido vero interiores partes tangente 
has violenter effervescentes. In ejusmodi specie (H. polydactylis) super- 
ficiem externam incerustatam glauco-cineream punctis virentibus sparsis 
quasi punctatam nunc observavi; cellulas externas his locis endochromate 
virente — fere in granula sejuncta dilapso — colorata vidi. Forsan assu- 
mere liceret plantam, ambitu adhuc increscentem, his locis novum incre- 
mentum inchoare; nisi partes fructificationis his locis provenire quis con- 
jicere maluisset. 
De fructu paucissim&e tantum hodie adsunt observationes. Ex his 
sequi videtur certis locis (secus margines) fila exteriora prolongari, nunc 
pubescentie ad instar plus minus expanse margines articulorum obducentia, 
nunc cespitulos magis sparsos, supra marginem aut paginam eminentes 
efficientia. In his filis prolongatis ramuli proveniunt pauci, sparsi, secun- 
dati aut alternantes, supra pedicellum brevem inflati et fere globosi, en- 
dochromate denso farcti. In his ramulis sporidia generari plurima, mo- 
bilia, -rostrata, rostro ciliis duobus munito, observarunt Derbes et Solier 
(Physiol. des Alques p. 46 pl. XI et XII) in Halimeda Tuna. Ceespitulos 
fructiferos in H. macroloba observavit dein Zanardini (Iconogr. Adriat, tab. 
CXID. Cespitulos fructiferos ut plantam quandam parasiticam a Bom- 
pard (in Hedwigia 1867 n:o 9. 3) sub nomine Botryophorce dichotome de- 
scriptam fuisse, quoque, loco citato, a Zanardinio memoratur. Ad ea, 
que ita docuerunt observatores antecedentes, me propris observationibus 
1 Forsan aliter consimilem observationem explicavit Decaisne (Plant. de V Arabie p. 
118—119) sed verba ejus mihi paulisper obscura obveniunt. 
