95 J. G. Agardh. 
tura ortis instructa; a spatio his ineluso cellulas fructiferas demum generari putarem, 
ut hoc evidentius in Val. utriculari observare credidi. 
In Val. macrophysa, quam facilius ab interiore cavitatis frondis observare liceat, 
videre credidi cavitatem frondis diaphragmate a ramo prolificante esse separatam. Hoc 
diaphragma oriri suspicatus sum membranula nova, intra frondem post evolutionem pro- 
lificationis formata et antea-formatis membranulis adjecta. 
6. Van. urriCuULARiIs (C. Ag. Sp. p. 431) frondibus plerumque ceespitosis tubu- 
losis cylindraceis, apicibus nunc crassioribus obovato-clavatis, parce 
prolificantibus, prolificationibus conformibus, a membrana exteriore 
bullatim inflata emergentibus, sensim strictura extus separatis. 
Valomia utriculäris: Cl Ag. I ec; JE Ag: Alg: Med pi25, Kula velab. 
Phyc. vol. VTI. tab. 86; Hauck Meeres Alg. p. 4692 (exclus. for- 
mis et synon.). 
Hab. in mari mediterraneo (et in Adriatico rarius), nec non in 
vicino mari atlantico calidiore; in mari Indie occidentalis (ad 
Bermudast!). 
,Frondes ”clavate, imfima bhasi decumbentes et inter alias Algas repentes, mox 
adscendentes, cespites minutos sepe subhemisphericos formantes; recentes dure rigidee, 
at facillime” collabentes et Haccide." J. Ag. I. c. 
Paulisper differunt forms mediterranere ah us, quas e mari Atlantico coram 
habeo: prioribus superiore parte simpliciuscula elongata curvata; atlanticis robustioribus 
et superne magis decompositis, apicibusque evidentius incrassatis. Has vero differentias 
vix species proprias indicare suspicor. Specimina atlantica ad Tingin et Gades lecta, 
sub nomine Conferve utricularis missa, ut suam Val. utricularem descripsit C. Agardh 
(Sp. Alg. p- 431) addita observatione suam plantam, quam cum Rothiana C. utriculari 
identicam credidit, a Conf. utriculayri Wulfenii differre. Ipsam vero Confervam utricu- 
larem Rothii ad Val. egagropilam revera pertinere, tum icon im Cat. Bot. Tom. I. data, 
tum ea, que ipse Rothius m Cat. Bot. Vol. II. p. 187 attulit, satis mihi probare 
videntur. Primariam itaque Conf. utricularem Rothii, inter Helminthochorton officina- 
rum detectam, sistere fragmentum Val. egagropile assumsi. Ita quoque judicasse vi- 
dentur Wulfen et Bertoloni (cfr. Amoen. Italic. p. 228 sub n:o 90). Hoc modo quoque 
explicatur quare suam plantam, cum Agardhiana Val. utriculari identicam, ut speciem 
novam (Val. syphunculus) deseripserit Bertolomi (Act. Moden. Tom. XX. 1832. p. 11). 
Kitzing, qui utramque speciem (Val. utricularem C. Ag. et Val. syphunculum DBertol.). 
in Tab. Phyc. Vol. VI. tab. 86 juxtapositam depinxit, jam in Spec. Algar. queestionem 
movit, an revera distincte essent he species. Magis mihi dubium adparuit an Val. 
coespitula (Zanard. Icon. Adriat. p. 59 tab. 15 A.) ab his differret; utpote hujus nul- 
lum specimen viderim, de ea judicare nolwi. Hauck, nullo allato dubio, sub nomine 
Val. utricularis non tantum Conf. utricularem Roth, Val. utricularem Ag., Val. syphun- 
| 
