Till Algernes Systematik. 105 
cum Valonia et Generibus huic proximis convenire; quare Genus his proxi- 
mum esse, assumere vix dubitarem. 
1. Sin. Prusirvs Hauck die Meeres Algen p. 470; Valomia pusilla Kiitz. Tab. 
El Ga GO LE VAA OSS; OSCE Walbergi Schmitz. 
Hab in mari adriatico et mediterraneo. 
Synonyma supra allata eandem speciem spectare assumsit Hauck. Comparanti 
iconem Käitzingianam cum ns, que de sua specie attulit Schmitz (Sitzungsbericht der 
Naturf. Gesellschaft zu Halle Nov. 1878) mihi adparuit illam pluribus differre. Nullis 
vero observatis speciminibus hac de re judicare mihi non liceat 1. Me nec alteram spe- 
ciem (S. psyttaliensis), a Schmitz 1. ce. memoratam vidisse confiteor. 
2. SiPH. TRoPICUS (Örouan in Mazé et Schramm Alg. Guadel. p. 105) Apjolmia 
tropica Crouan I. ec.; Valonia ramulosa J. Ag. 
Hab. in mari Indie occidentalis ad Guadeloupe (Duchassaing!) Bar- 
badoes (Herb. Gray!), Florida D:na Curtiss! In Oceano Indico 
ad insulam Mauritii (Hb. Melvill!). 
Quze superne de Genere attuli, omnia hanc speciem spectant. Magnitudine multiplo 
majore et fronde magis decomposita ab antea descriptis speciebus facilius dignoscendam 
esse suspicor. Ex unico specimine, quod e Mauritio vidi, speciem oceani Indici nullo 
respectu ah illa maris Indie occidentalis differre assumsi. De S. pusillo statuerunt et 
Generi fere characteristicum putarunt, ramos juxta basem nulla articulatione a caule 
distinetos fieri; de nostra jam dixi quomodo ramuli paulo supra basem strictura facta 
strangulantur. 
Hanc speciem, mihi diutius cognitam, nomine Valonie ramulose olim designavi. 
Condito Genere HNiphonocladi, speciem ad hoc referendam putavi, et nomine Siph. ra- 
mulosi initio descriptam habui. Demum specimine Apjolhnic tropicee mihi benevole a 
Cel. Mazé misso speciem eandem in hac facillime recognovi, quare nomen speciei, prima 
vice publiei juris factum, adeptandum putavi. 
XIII. Apjohnia Harv. 
Ad ea, que Harvey de structura et characteribus Generis sui novi 
jamjam 'attulit, nibil fere hodie addere licet. Pauca tamen moneam. 
Ramificationis norma mihi non proprie verticillata adparuit, utpote 
ramulis oppositis, iteratim evolutis, verticilli superiores revera generantur. 
4 
Y Mm icone Valonie pusille a Kätzing data (Tab. Phyc. vol. VI. tab. 85 IL) nec 
frons ramis instrueta pingitur, nec ea videtur  fructificeationis indoles, quam Schmitz suo 
Generi tribuit. Quin immo sporam majusculam germinantem pinxit Kätzing. 
Lunds Univ. Årsskr. Tom. XXIII. 14 
