142 J. G. Agardh. 
vivam examinaverat, nodos juveniles esse fibrilliferos, filis autem horum 
mox delapsis genicula his locis obvenire denudata. 
Si ea, que de structura Cymopolie ita docuerunt, comparantur 
cum is, que de alls: Dasycladieis cognita habemmus, tota ut ita dicam 
idea organisationis in Cymopolia facilius concipienda mihi videtur. Me- 
minisse opportet esse in aliis Dasycladieis eam ramificationis normam, ut 
rami verticillatim dispositi infra apiculum terminalem, initio adparenter 
pigrum, demum ipsum inerescentem, articulum novum formaturum, orian- 
tur; fila verticillorum in plurimis esse duplicis generis: alia steriliu cylin- 
draceo-attenuata, penicillata, caduca; alia fertilia, ramis brevioribus et 
plus minus transformatis constituta, sporangia stipantia. HFEFandem ramifi- 
cationis normam et partium indolem in Cymopolia video. Apiculum intra 
verticillum supremum initio hemispherice eminentem, nunc ipso vertice 
paulisper depresso, calvum observavi (Tab. IV. fig. 1); sensim in novum 
articulum excrescentem in iconibus et Decaisnei et Harveyi depictum videas; 
reyvera magis conspicuum quam in plurimis aliis, nec ipsum transformatum, 
ut de umbone Acetabularie dicere liceat. Ad basem hujus apiculi corona 
filorum sterilium nascitur in Cymopolia, ut in alis Dasycladieis. Infra hanc 
coronam oriuntur ali verticilli, quorum rami transformantur, partes fruc- 
tiferas constituentes. In Dasyclado fila, que sterilia dixi, non tota caduca, 
sed partes eorum inferiores sensim adolescunt et persistunt ipse, sporangia 
sustinentes, superioribus horum ramulis nunc deciduis, nunc in sporangia 
mutatis. In Acetabularia et in Polyphysa ali verticilli filis sterilibus ca- 
ducis constant; alil partibus transmutatis fructiferi evadunt, ut hoc fere 
quoque in Cymopolia obvenit. Quod in Dasycladieis partes fructifere alio 
modo fere in quoque Genere transformantur, id quum de plantis agitur, 
quas alio respectu sat imperfectas diceres, haud minimum mirandum 
putares. 
His de interpretatione partium dictis, pauca de singulis addere placet: 
Axem totius plante pervium constare filo tubuloso monosiphonio, 
intus nullis diaphragmatibus interrupto, externe certis distantiis strangu- 
lato, facilius observatur. Membrana tubi axilis admodum firma et crassa 
in partibus inferioribus; sectione transversali observata, striis evidentioribus 
concentricis notata, quasi plurimis membranulis, sensim intrapositis, sat con- 
spicue contexta ( Tab. IV. fig. 5). In interiore tubo contentum fluidum adfuisse 
