148 Ja G. Agardh. 
In typica specie Generis, que inter descriptas unica forsan restat ge- 
nuina, habitum videas fere Dasycladi. Filum axile simplex et vix proprie 
articulatum, circumcirea verticillis ramorum dense juxtapositis vestitum, 
frondem vix ultra pollicarem, teretiusculam, pennam scriptoriam crassitie 
fere &2quantem, pervadit. In fronde adultiore, (cfrs. Sonder Alg. trop. 
Austr. tab. V. fig. 8—153) a superficie observata, jam lente parum augente 
dignoscere licet plura evolutionis stadia diversa: in ima nimirum fronde 
stadium senile adest, utpote in hac parte frons, verticillorum partibus 
superioribus ommnibhbus delapsis, fere omnino homogenea conspiciatur. Supra 
hanc partem sporangia globosa circumcirca prominent, bracteis dejectis 
quasi nuda, stadium fructiferum maturum -.indicantia. Dein zonam digno- 
scere licet, in qua frons quasi cellulis 5—06 gonis velata adpareat; velum 
vero in hac parte constituitur bracteis supra sporangium eminentibus, api- 
cibus suis clavato-expansis in velum conjunctis; stadium fructiferum adhuc 
juvenile et maturescens hanc partem frondis diceres. In suprema denique 
parte, paulisper fuscescente, apicem frondis sterilem et increscentem, filis 
exsiccatione conglutinatis constitutum, facilius agnoscere possis. 
Membrana fili axilis, in ima parte frondis admodum crassa, demum 
conspiciatur annulatim expansa, et inter annulos constricta; in ipsis his 
stricturis articuli infimi ramorum infixi adparent. Annuli ita densi, ut 
10—12 superpositi conjuncta sua longitudine diametrum fili axilis circiter 
equent. In gquoque verticillo ramos 24 normaliter adesse putarem (a facie 
facilius numerantur 12). In inferiore stipite articuli basales ramorum 
omnium persistere videntur, partibus ramorum superioribus omnibus de- 
lapsis. In parte paulo superiore persistunt adhuc sporangia, in suo pedi- 
cello nuda; bracteis nimirum delahentibus quoque velum, sporangia antea 
obtegens, auterentibus. k 
Rami in parte frondis mediå fructifera tribus, (nisi forsan rectius 
diceres duabus) articulorum generationibus superpositis constare videntur. 
Articuli primarii basales sunt admodum elongati et suo diametro multiplo 
longiores (Tab. II. fig. 4), inferne cylindracei apice clavato-dilatati; ex 
summo articuli basalis vertice eminet sporangium fere globosum, in pedicello 
conspicuo, multo angustiore et ipso sporangio paulisper breviore terminale. 
Preter sporangium ex apice basalis articuli, at infra verticem, exeunt ar- 
ticuli novi generationis (ramuli) utringque singuli et nunc cum his decus- 
