Van va 
Till Algernes Systematik. 165 
hoc de verticillis filorum sterilium Acetabularie assumerem, que ceterum 
a ramis sterilibus aliarum NSiphonearum revera parum differunt. 
Meminisse opportet apiculum, adparenter pigrum, in summo vertice 
caulis adesse in multis Siphoneis, quorum rami verticillati obveniunt; pro 
diversitate Generum aliter in diversis formatum; in nonnullis parum con- 
spicuum, in alius evidentiorem. Ad basem imam hujus apiculi, strictura 
facta, nova incrementa sxXpe inchoantur. In Dasyclado apiculus ipse est 
sepius parum conspicuus in summitate caulis, at ex annulis infra hunc, 
supremis, strictura separatis, verticillos ramulorum provenire jamdudum 
Obsenvaviti Kuvane (Habo: Phlyc: vol VI; tab: 9 EL IfigT DO rOonforma- 
tionem consimilem adesse in ramis, ex ipsa dispositione ramulorum infra 
verticem pigrum concludere liceat. In planta fertil Dasycladi claveformis 
ex ipso ramorum apiculo, magis hoc loco evoluto, sporangium terminale 
generari mihi adparuit (nisi assumere liceret unum ex ramulis periphericis 
transformatum, terminalem positionem assumsisse (in D. occidentali facilius 
videre licet sporangia plura, verticillatim disposita, circa axem primarium 
ramt). Huic apiculo (stipitis) aliarum Siphonearum umbonem sic dictum Ace- 
tabularie analogum censeo, at demum in planta fructifera magis evolutum 
quam in ceteris ommnibus, et ipsum qguasi proprio modo transformatum. 
In planta sterili supra verticillum filorum supremum hic apiculus caulis 
prominet, initio hemisphericus, sensim productus cylindraceus et, strictura 
infra apicem hemisphericum facta, verticillum novum infra stricturam ge- 
nerans; hujus vero organa in -planta fructifera fiunt aliter conformata. 
Ineunte nimirum hoc stadio, pars suprema stipitis fit lateraliter magis ex- 
pansa (Tab. V. fig. 6), quasi stipiti sistens capitulum rotundato-depressum, 
infra verticem convexiusculum, quasi laterali margine cinctum, cujus exs 
annullis (, Wulstartige Vorspränge” Negeli), gui invicem stricturis se- 
parantur, organa pelte fructifere, quasi triplici verticillo disposita oriun- 
tur. Que infima horum provemunt sunt admodum minuta, squameformia 
(Tab. V. fig. 7 ad a, calycem diceres exteriorem Androsaces formantia; 
intermedia multiplo majora (l. c. fig. 7 sp), demum, in peltam evoluta, 
sporangia constituentia; suprema iterum multo minora (l. c. tab. 7 ad a'), 
squameformia, coronam interiorem diceres, supra basem sporangiorum ex- 
pansani Held0: Va ftga dt). 
