4 ; J. G. Agardh. . Rs 
cem dignoscantur Genera. In  Perithalia paranemata fasciculatim ramosa et 
sporangia fere basalia vidi; in Encyothalia et Bellotia paranemata fere simpli- 
cia, at in his secus totam longitudinem sporangia lateralia proveniunt; in Car- 
pomitra et Sporochno, paranemata ramosa adsunt et sporangia ad ramos late- 
ralia.  Hoc -modo non &egre assumerem Perithaliam ad Nereiam quasi propius 
accedere, et inter hoc Genus atque superiora Genera Sporochnoidearum tran- 
situm parare: 
Fucum caudatum Labill. et Fuc. inermem Turn. unicam speciem consti- 
tuere plurimi hodie concedunt; nec nostram Carp. siliquosam ab his differre, 
fructu rite interpretato, ex observationibus supra allatis pateat. Preter hanc 
speciem typicam Generis, quam ad oras Australie frequentem dicunt, aliam spe- 
ciem ex Nova Zelandia vidi, partium mollitie et tenuitate insignem, quam situ 
et structura fructificationis congruentem puto. Utrum tertia ejusdem Generis 
species sit Carpomitra scoparia Sond., Nov&e Hollandie superioris, ut videtur, 
incola, nusquam si quid scio descripta, mihi hodie ignota; an hec cum antece- 
dentibus congenerica aut omnino diversa sit nescio. — Que mibi cognite sunt 
species, 'crescendi modo et evolutionis norma quam maxime congruentes, habitu 
tamen sat diverse, characteribus fegre circumseribuntur. 
1. PERITH. INERMIS (RB. Br. mscr.) frondibus a eaule breviore circumeirca 
egredientibus elongatis, inferne sparsius ramosis, superne dense decompo- 
sitis comam terminalem validam formantibus, ramis stupa destitutis, ramulis 
in rachide pinnata plurimis simpliciusculis subancipite-compressis, setam 
crassitie equantibus, fertilibus in spicam elongatam, quartam partem ramuli 
equantem incrassatis. Fucus inermis Br. in Turn. Hist. tab. 166; Car- 
pomitra inermis Kiitz., Harv. Phyc. austr. tab. 238; Fucus caudatus Lab., 
Carp. inermis, C. caudata et C. siliquosa J. Ag. sp. p. 178. 
Hab. ad oras australes Nov&e Hollandie et Tasmanie. , 
Ab expansione tuberosa radicali, tomento obducta, frondes sxepe numerose proveniunt, 
que ipse sensim in caulem incrassatum breviorem, sparsim tomento obductum intumescunt, 
a quo rami erectiusculi, pedales et ultra circumeirea emittuntur. Rami sunt pinnatim de- 
compositi, pinnis inferioribus sparsioribus et simplicioribus brevioribusque, superioribus den- 
sioribus et longioribus, sepe incurvis, magisque divisis, omnibus conjunctis caudam apice 
comatam referentibus. In his frondibus tomentum radicis nusquam evolutum vidi. Ramuli 
plurimi simplices; pollicem et ultra longi, setam crassitie superantes, in exsiccata subangu- 
lati. Spicas fertiles sepius 3 lineas longitudine xquantes vidi. Sectione facta transversali 
axis compressa adparet, immerse costata, radio strati fertilis dimidiam partem diametri bre- 
vioris (axis) vix &quante, 
