"Till Algernes Systematik. s It 
alias simplices acuminatas (ramum Gigarting acicularis forma fere mentientes) alias dicho- 
tomas, apicibus adhuc liberas, alias jam affixas in scutellum suum radicale crassum et con- 
spicuum expansas. Extra aream hanc radicantem in inferiore pagina prominent mamillae 
sparsie hemispheerice, quibus in superiore pagina nune respondent puncta depressa. Peri- 
pheriam versus frondis heec deficiunt. Comparata structura frondis hanc cum Pachymeniwe 
speciebus aliis convenire putavi. Fructus frustra qusesivi. 
Fr AE - 
GIGARTINEA J.. Ag. Epicr. p. 173. 
KALLYMENIA TASMANICA Harv. Fl. Tasm. II. p. 325; Syn. Phyc. austr. sub 
É : n:0 550; J. Ag. Epier. p. 220 et p. 686. 
Ad ea, que 1 c. de hac planta dixi, me hodie nihil certius addere posse, 
; doleo.  Quenam sit forma speciei propria, vix liquet; diagnosim speciei dare, 
Er ne quidem periculum fecit ipse auctor speciei. Frondem esse magnitudine in- 
signem, et vario respectu juniores formas Halymenige Kallymenioidis referre, for- 
E san assumere liceat. Fructus non vidi; nec ab alio observatos fuisse scio. Inter 
0 specimina et fragmenta speciminum, que haud pauea vidi, duas formas digno- 
scere putavi, de quibus mentionem facere placet, ne cum speciebus forma et 
kö habitu consimilibus, hoc loco descriptis, confundantur; nimirum: 
a) K. TAsMANICA (J. Ag. I. c) hujus specimina et fragmenta vidi tenuiora, et 
charte arctissime adherentia, fronde integriuscula aut parum lobata in- 
structa, marginibus nunc sparsius undulato-plicatis. 
= b) K. TASMANICA var. laciniata (J. Ag. mscer.) hujus specimina et fragmenta 
É l vidi erassiora, exsiccatione nunc fere cartilaginea et vix charte adherentia, 
S supra aream quandam mediam indivisam profunde laciniata, laciniis cuneato-- 
— oblongis aut magis linearibus, marginibus vage dentatis quasi erosis. 
- Formas has, quoad adspectum diversissimas, facillime species diversas credere licet. 
3 Frondes vero externa vi forsan facilius dilacerari, et vario modo fieri secus margines in&e- 
quales et sub hoc statn adspectum pråebere laciniatum aut erosum, conjicere liceat. Laci- 
niarum margines in nonnullis adparent incrassati, 'quin immo minutissime glandulosi, quasi 
: marginem novum proprium restituerent. Hinc ejusmodi formas a specie primaria non 
3 5 prorsus alienas forsan credere licet. 
SH Nisi comparatis utriusque forms speciminibus completis et fructiferis, de differentia 
”specifica harum judicare vix auderem. E 
VI 
Lunds Univ. Årsskr. Tom. XXVLI. 3 
