20 J. G. Agardh. 
i G 5 
2.  EPIPHL. GRANDIFOLIA J. Ag. mscr. fronde supra stipitem brevem cuneatum 
mox dilatata in folium validum (ultra pedalem) elongato-oblongum, margi- 
nibus sparsissime dentatum aut undulatum, crassum firmum et subindivisum, 
tota superficie demum ut videtur fructifera. 
Ad Port Phillip Heads legit J. Bracebr. Wilson! 
é 
Fragmenta, que hujus vidi, longitudine nunc usque pedalia et 6—38 pollices lata, sunt 
admodum firma, pergamena fere dicerem, colore intense coccineo-purpureo instructa; fructi- 
fera ita arctissime charte adherent, ut quamquam crassa et per annos plures in Herbario 
servata, chartam firmam convolutam reddere tendant, Frondem planam, nec bullosam, offe- 
runt. - Stipes admodum distinctus adest, ab expansione radicali minuto surgens, infima basi 
teretiusculus. dein compressus, paucas lineas longus, mox cuneatim dilatatus in folium, quod 
distantia 2—3 pollicari supra radicem jam latitudinem 4 
2 pollicarem attingit. Dein eadem 
fere servata latitudine expanditur folium saltem ultra pedale, facilius putarem pluripedale — 
integrum non vidi. Unum margmem paulisper ampliorem, parcis plicis undulatum nunc 
vidi, nunce margines paulisper inequales, quasi obsoletius dentatos. 
Quoad structuram cum supra descripta Epipll. Harveyi hanc convenire puto; ita tamen 
diversam, ut stratum interius viderim magis evolutum, filis et numerosioribus et crassioribus 
atque ob granula amylacea, que continent, magis conspicuis, quare frons farcta adpareat, 
nulla adparentia frondis sub-tubulose. Fila plurima (et interiora longiora et exteriora cel- 
lulas aemulantia — strati interioris —) paginibus parallela excurrere videntur; stratum ex- 
terius (quod quasi fructiferum descripsi in Epiphl. Harveyi, si hec quoad structuram cum 
Kallymenia compararetur) est quoque eximie evolutum in Epiphu. grandifolia. Fila ejusdem 
verticalia sunt. longiora et dichotoma, quasi faseciculos minutos densissime juxtapositos con- 
stituentia; ad mediam circiter longitudinem filorum (quasi supra articulum infimum, pedi- 
celli vicibus fungentem) vidi spherosporas inter ramos fasciculi steriles (paranemata) sub- 
singulas, oblongas, ipsarum diametro circiter duplo longiores, cruciatim divisas, singulis par- 
tibus sua longitudine diametrum ipsarum "duplo superantibus. Stratum hoc fertile supra 
totum folium demum expansum putarem. 
Nonnulla. hujus fragmenta habui, in quibus spherosporas frustra qusesivi; hec mem- 
branam paulo tenuiorem offerunt et colore magis purpureo instructa; mnec charter adherent; 
alia spherosporifera sunt crassiora, colore in lateritium paulisper vergente abludentia; hec 
chart&e arctissime adherentia vidi. 
Denique adnotare lubet me in strato interiore hujus planta, prieter fila crassiora, quo- 
rum articuli, granulis amylaceis farcti, coerulescentes evadunt adposito Chl. Z. Jodio, ob- 
servasse adparatum filorum tenuissimorum, quasi in spatiis inter fila crassiora evolutum; fila 
hec tenuissima fere ex aureo-nitentia vix conspicue articulata mihi obvenerunt. Mibhi hec 
fila analoga adparuerunt cum iis, que alio loco (Morphol. Floridear. p. 27, 124, 199) fila 
hypheeformia dixi, partes constituentia systematis cujusdam filorum descendentium, quod in 
haud paucis Florideis observare credidi. Quomodo heec fila dignoscantur ab illis, que sub 
nomine ”tubes conducteurs” foecundationi inservientia statuere voluerunt, mihi latet. Quod 
hec fila obvenire vidi in specimine spherosporifero, contra totam hanc foecundationis theo- 
riam, argumentum prebere haud leve, hoc leco animadvertere liceat. 
