Till Algernes Systematik. 43 
suprema inchoari. Rami, qui non admodum numerosi adsunt, sunt omnes con- 
formes, alii vix pollicares, ali bipollicares, nunc singuli, raro suboppositi a mar- 
gine provenientes, a parte internodiorum dilatata sepius, at putarem, exeuntes. 
Segmentum transversale frondis adultioris monstrat frondem esse compressam, at 
crassam, aqua adposita cito tumentem, toto interiore filis mucosis, facile sece- 
dentibus, occupato, corticali strato quasi proprio fila interiora cohibente. Si vero 
segmentum magis longitudinale ducitur per partem frondis supremam, insignis 
adpareat differentia structure inter spongiolam, quam dixi, terminalem et par- 
tem infra hanc paulo adultiorem; qua differentia vix dubie pendeat apices ra- 
morum in specimine exsiccato chart&e arctissime adheerentes obvenire, dum infe- 
rior planta charte non admodum firmiter adheréat. 
Fila interiora, que in inferiore planta stratum interius frondis amplissimum 
constituere dixi, duplicis generis mihi adparuerunt; alia, que primaria puto, sunt 
crassiora, hic illie dichotoma et evidentius articulata, articulis diametro 4—6:plo 
longioribus constituta; heec inferiore sua parte longitudinaliter mediam frondem 
percurrentia, superne peripheriam versus deflexa et densius ramosa, extrorsum: 
demum abeunt in ramos densius decompositos fasciculatos et fastigiatos, quibus 
stratum corticale frondis componitur; alia filorum interiorum sunt multo tenuiora, 
vix articulata, non stricta sed vage et ineequaliter curvata; hec fila tenuiora a 
a 
filis crassioribus provenientia et deorsum descendentia observare ceredidi. Fila 
diversa, que hoc modo stratum interius frondis constituunt, sunt densissime inter- 
texta, interiora magis evidenter secus longitudinem excurrentia; exterioråa, super- 
ficiem versus abeuntia, densius dichotoma articulisque brevioribus instructa, in 
RA 
stratum corticale proprium desinentia. 
my 
Differentia structure, que inter partes inferiores et spongiolam terminalem 
:amorum adest, jam in planta a facie inspecta conjiciatur; tota nimirum frons 
inferior extrorsum obtecta videtur quasi cellulis minutis rotundatis, densissime 
juxtapositis, que revera sistunt apices obtusiusculos filorum verticalium, quibus 
stratum corticale constat. Spongiola vero terminalis adspectum prebet admodum 
diversum; fasciculi nimirum plurimi, filis tenuissimis, patulis, subdivergentibus 
et invicem liberis constituti, cireumeirea a spongiola patenter radiantes adparent. 
Sunt hi fasciculi revera rami ramulique extimi, a filis interioribus spongiolee 
provenientes, qui arcuatim peripheriam versus deflexi, dichotomo-decompositi 
evadunt, extimis ramellis tenuioribus patulis et invicem disceretis secus totam 
peripheriam spongiole extrorsum radiantes. Cum filis strati cortiealis fasciculatis 
