Till Algernes Systematik. 47 
cingitur eellulis interstitialibus minoribus. Cellulx strati intermedii sunt rotundato-angulate; 
interiores harum magnitudine subequales; exteriores interioribus paulo minores. Pericen- 
trales proprias 5 numeravi; extra has in lateribus paginalibus pauciores series obveniunt; 
submargines versus plures series majorum obveniunt. Cellulx denique corticales fere mono- 
stromatice (nunc fere duas series diceres), extrorsum complanatse, introrsum rotundat:e, endo- 
chroma coloratum rotundatum continentes. A facie frondis conspectze, ha dense juxtapositae 
videntur, spatio pellucido (parietis) endochromata separante; nec seriate nec alio ordine 
disposite mihi adparuerunt. 
In ramo paulo adultiore structuram diceres paulisper mutatam; circa cellulam cen- 
tralem cellulxe interstitiales magis conspicux fiunt; et quoque inter cellulas strati medii 
cellul&x interstitiales, ipsos angulos inter cellulas vicinas occupantes, pauciores obveniunt. 
Stratum corticale paulisper incrassatum, cellulis verticaliter superpositis 3—4 contextum vidi. 
In caule (ejusdem speciminis) magis incrassato structuram adhuc magis diversam cre- 
deres. GCellula centralis adest fere magis conspicua (ob contentum obsenrum); et hec nunc 
cingitur strato subcontinuo cellularum interstitialium. Cellul& strati medii, forsan paulisper 
compressex, directione margines versus paulisper elongatxe mihi adparuerunt; et omnes cin- 
guntur cellulis interstitialibus, proprium quasi stratum inter primarias cellulas formantibus. 
Ubi anguli fuerunt inter cellulas primarias fasciculus interstitialium adest. Totum interius 
frondis diceres inter submargines magis elongatum, ambitum ancipitem offerens; at ob evolu- 
tionem strati corticalis, in lateribus paginas frondis spectantibus maxime conspicuam, am- 
bitus caulis exterior fit rotundatus. In lateribus nimirum paginarum stratum corticale ob- 
venit maximopere evolutum; componitur filis verticalibus densissime juxtapositis et invicem 
concretis, articulatis, articulis plurimis (usque 20 superpositos numeravi) extimis paulö latio- 
ribus subrectangularibus, diametro paulo longioribus, endochroma globoso-ellipsoideum foven- 
tibus, interioribus (filorum verticalium) articulis paulo angustioribus. In specimine a me 
examinato fila hec corticalia duo strata superposita adparuerunt, quasi sub diversis evolu- 
tionis stadiis generata. 
Sectione facta longitudinali vidi tubum centralem frondis (cellulam centralem) constare 
articulis cylindraceo-oblongis, suo diametro circiter triplo longioribus. Smgulis his antepo- 
nuntur gemine cellule superposite pericentralium; et singulis majorum cellularum gemine 
minorum. 
Cystocarpia, que in planta exsiccata adparent supra pedicellum elongatum et conspicue 
tenuiorem terminalia (caput acicul&e referentia), sunt revera ex pagina pedicelli oblique ad- 
scendentia, globosa aut carpostomio subprominulo vix conspicue apiculata. Pericarpium tenue 
componitur cellulis strati corticalis et interioris pauci-seriatis, carpostomium versus paulisper 
numerosioribus. Introrsum cellule pericarpi limitantur filis elongatis articulatis, subhyali- 
nis, a placenta carpostomium versus excurrentibus. Placenta in pagina pedicelli quasi obli- 
que posita et inferne latior cellulis minutis (strati intermedii) parieti adfixa, superne libera, 
in fasciculum filorum sursum radiantimm quasi soluta. Fila hec a ramis tubi ceatralis 
adhuc firmioribus, ut mibi adparuit, provenientia, sunt ipsa pråelonga articulata, inferne 
simpliciuscula, superne parce ramosa, ramis singula gemmidia pyriformia terminalia conti- 
-nentibus. 
Qualem plantam vidi et supra describere conatus sum, novam speciem Ptilonix in ea 
agnoscere non dubitavi; que a diutius cognita Ptil. australasica facilius dignoscatur; ad- 
spectu cum specie antarctica revera magis conveniens; ab hac fronde ex tereti compressa 
aliisque dignoscenda. Preter species congenericas iu iisdem regionibus ceterum obvenit spe- 
