70 J. G. Agardh. 
circiter equantibus serrata, stichidiis secus costam seriatis incurvis sub- 
lanceolatis, Keramidiis subglobosis, in ciliis marginalibus longe pedicellatis 
aut in prolificationibus coste subsessilibus. 
Hab. ad oras occidentales Nov&e Hollandie (Champion bay D:r Elliott! 
et H. A. Spalding!) Spec. mis. F. de Mueller. 
Inter species Generis, una cum Vid. Cliftomi (Harv. Phgc. Austr. Synops. n:o 170), 
juxta V. Spiralem disponenda; ab hac dignoscatur fronde plana (vix umquam torta), et 
multo tenuiore, membranacea, per totam longitudinem fere eandem latitudinem servante, 
pinnarum ad ortum et ad apices paulisper tantum attenuata (nec ob spiras alterne quasi 
contracta et dilatata). A Vid. Cliftoni dignoscatur fronde magis elongata et angustiore, 
atque magis distanter subdivisa, ciliisque magis subulatis, h. e. a basi minus dilatata atte- 
nuatis (ciliis in V. Cliftoni magis deltxeformibus). 
Frondem in nostra vidi pedalem et ultra, inferne caulescentem, costa in caulem de- 
mum validum teretiusculum, sparsim reliquiis membrane laceris obsitum, intumescente. Ab 
hoc caule pinnatim exeunt frondes tenue membranacexr, 3—6 pollicares, lineares lineam- 
sesquilineam circiter late, a margine pinnas conformes emittentes. Pinne alixe opposite, 
alie alterne, supreme nunc subsecundatx, nunc paucas lineas, nunc ultra pollicem invicem 
distantes, omnes ad basem vix conspicue angustiores, apices Versus obtusiusculos, in juniore 
subincurvatos, longius attenuater. OCilia a margine utroque sat regulariter exeuntia, sXpe 
alternantia, nunc inferiora opposita, superiora evidentius alterna; ea, que in eodem margine 
superposita sunt, vix lineam invicem distant; omnia a basi paulo latiore attenuata, longitu- 
dine sua vix dimidiam latitudinem frondis xequant; superiora sunt leviter incurva oblique 
adscendentia, inferiora fere horizontaliter patentia. Planta exsiccata tenuitate frondis V. 
Clhiftom fere xquat; costa in superiore fronde vix proeminet nisi prolificationibus conspicuis. 
Madefacta et sub lente parum augente observata monstrat zonas adscendentes cellularum 
interiorum, et a costa ad cilia tendentes costulas, oblique adscendentes. 
Sectione transversali frondis structura Vidalix fit evidentissima: Costa, cellulis pluri- 
bus, sectione rotundatis constituta videtur (ipsa cellula centrali parum distincta); extra co- 
stam duplex series adest cellularum interiorum, que invicem in utraque serie alternantes 
adparent, ambitu subrotundatre, et omnes fere ejusdem magnitudinis; extra cellulas has inte- 
riores, stratum corticale duplici serie cellularum multo minorum constituitur. Que in strato 
corticali sunt interiores, vix ab exterioribus magnitudine differunt; aliter in V. spirali, cujus 
cellulas corticales fere unicam seriem constituentes diceres, interioris seriei cellulis evidenter 
majoribns et quasi transitum parantibus ad cellulas strati interioris. Hoc modo cellulas 
interiores quadruplici serie in V. spirali dispositas facilius quis diceret, corticalibus quasi 
monostromaticis. 
Keramidia tum a ciliis lateralibus prolongatis, tum a prolificationibus ex costa emer- 
gentibus transformata. Que in ciliis oriuntur, ea longiore pedicello insidentia vidi, pedi- 
cello ipsum Keramidium longitudine 2xquante aut superante; pedicello in aliis breviore. 
Ipsum Keramidium a pedicello oblique adscendens, fere globosum, pericarpio valido cinctum, 
in quo series 3—4 cellularum superpositas, aliis cellulas strati interioris, aliis corticales 
referentibus. Placenta cellulosa, parum elevata, a latere pedicelli subobliqua, fasciculum 
gemmidiorum pyriformium emittens. Stichidia tantum a prolificationibus coste transformata 
observavi; hec sursum a costa oblique adscendentia, incurva, juniora magis cylindracea, sen- 
