14 J. G. Agardh. 
rectis pyramidatis, subdichotomo-pinnatis, pinnulis patentibus, ultimis sim- 
plicibus subulatis robustis rigidis sepe recurvatis, articulis inferne vix con- 
spicuis, in ipso apice paucis monosiphoneis, stichidiis ad apices ramorum 
densius pinnulatos interiore latere ramelli sub-pedicellatis. 
Hab. ad littus Nov&e Zelandie et ad imsulas Chatam, a Travers lecta. 
Circiter 6-pollicaris, ex coccineo-fuscescens, tota pinnatim decomposita, firma et chartae 
vix adherens, Dasye speciem firmiorem habitu referens. Quia vero tota planta fere usque 
ad apices pinnarum est corticata, facilius a. speciebus plurimis Dasy&X& dignoscatur. In H. 
firma ramuli, 2—3 lineas distantes, pluribus articulis separari videntur, utpote articuli bre- 
vissimi adparent ubi in ramellis ultimis articuli translucentes conspiciantur. Sectione trans- 
versali vidi frondem ex tereti compressam, dense cellulosam, cellulis parum magnitudine 
diversis; attamen siphonem centralem paulo majorem, pericentralibus 11 cinctum, dignoscere 
putavi; ob conformitatem vero omnium numerus zegre definiatur; extra siphones pericentrales 
cellul& corticales preterea adsunt. Stichidia in nostris adsunt, dispositione et structura 
qualia in descriptione Generis eadem describere conatus sum; paulo densius corticata quam 
in H. Berkeleyi, ceterum vix structura ab his diversa; quoque quoad situm et formam in 
utraque congruentia, nisi forsan paulo longius acuminata in H. Berkeleyi. 
Frondem typice distiche pinnatam fere dicerem; at rami ramulique ab hac directione 
sensim divergentes et demum quoquoversum porrecti mihi adparuerunt. 
POLYZONIA FLABELLIFERA (J. Ag. mscr.) foliis ad geniculum quodque secundum 
alterne egredientibus, ambitu flabelliformibus, margine imferiore et superiore 
rectis integerrimis, petiolum versus cuneatim adproximatis, antico margine 
arcuato sepius argute dentato; céllulis pagmalibus rectangularibus, pri- 
mariis a petiolo radiantibus, radus novis superne formatis bifurcationem 
folii properantibus. 
Polyzomia adiantiformis J. Ag. Alg. Nov. Zel. n:o 277 (partim); non 
Decaisne. 
Hab. ad oras Nove Zelandize; sepe in Gymnogongro. 
Novam Speciem in hac forma agnoscere propensus sum, quam pluries in Algis e Nova 
Zelandia missis deprehendi. Ad species antea descriptas (P. cuneifalia, P. adiantiformis, 
P. ovalifolia) evidenter proxima, ipsa vero forma foliorum sat conspicue diversa adpareat, accu- 
ratius comparanti specimina herbariorum. Ut jam alio loco monui (De Alg. Nov. Zel, p. 32) 
P. cuneifolia gerit folia sesquilongiora quam lata, fere rhomboidea, et marginibus 4 distin- 
guendis circumscripta; nempe inferiore recto integerrimo, superiore eroso, lacimiato aut den- 
tato; exteriore (antico) eroso dentato (a superiore evidenter distincto dente valido), interiore 
(posteriore) integriusculo. In P. adiantiformi sunt folia fere xeque lata ac longa, quoad 
formam magis flabellata, marginibus fere tribus circumscripta, nempe inferiore et interiore 
(adscendente fere angulo recto) integriusculis; exteriore et superiore confluentibus lineam 
arcuatam formantibus; margo hic arcuatus in spec. Decaisnei est obsoletius aut grosse den- 
