Till Algernes Systematik. G (a) 
tatus. In P. ovalifolia sunt folia fere tribus marginibus circumscripta nempe inferiore (recto) 
et superiore (curvato) basem versus cuneatim adproximatis, utroque integerrimo; tertio (an- 
teriore) obsolete dentato. In P. flabellifera folia quoad formam potissimum cum P. ovali- 
folia conveniunt, margine vero et inferiore et superiore recto; anteriore sepius argute den- 
tato, dentibus in acumen hyalinum excurrentibus. Dum in P. ovalifolia cellulx paginales 
sunt fere hexagono-angulate et suo diametro parum longiores; exedem in aliis Speciebus rec- 
tangulares adparent, et suo diametro (plus minus) longiores. Disponuntur preterea cellulx 
he paginales in diversis speciebus diverso modo, nunc magis zonas transversales superpositas 
formantes, nunc magis radiatim disposite, nempe a petiolo sursum et margines versus radi- 
antes; hi radii in plurimis per totam suam longitudinem conformiter excurrentes; in Polyz. 
flabellifera vero superne (plerumque infra dentes validiores) inchoantur quasi cellularum 
plumule nove, que directione paulisper mutata marginem versus dentis, mox in laciniam 
abeuntis, excurrentes adpareant. Excrescentibus his plumulis novis folia, que antea fuerunt 
cuneata, fiunt bifida, singulis partibus in folia sui juris abeuntibus; häec folia nova denique 
in ramulo (a petiolo excrescente) alterne disposita obveniant. Comparanti dispositionem 
cellularum in Polyz. elegante adpareat Polyz. flabelliferam quodammodo transitum parare inter 
hanc et alias species supra memoratas. 
In P. flabellifera stichidia vidi rectiuscula aut parum curvata, appendicibus margi- 
nalibus instructa, que forsan vices gerunt foliorum, in ramello fertili transmutato non evo- 
lutorum. 
Seribenti mihi de Alig. Nov. Zel. pauca specimina Polyz. flabellifera mihi adfuerunt, 
que a P. adiantiformi distinguere non ausus sum. Nostram vero a planta Decaisnei mar- 
gine anteriore argute dentato distinctam esse jam monui. Postea, melioribus observatis, spe- 
ciem distinguere didici. 
CXLIXKX/,. Dasya. 
(De subdivisione Generis et dispositione Specierum cur& posteriores.) 
Plurimis, ni fallor, adparuit Genus Dasye, habitu et fructibus conformibus 
insigne, iis adnumerandum esse, que quasi ab ipsa natura evidenter indicata 
putantur. Ut in multis alus ejusmodi Generibus, quorum numerose species 
adsunt, ita quoque in Dasya difficilius inveniri characteres, quibus invicem dig- 
noscantur species, satis constat. Accedit quod in Dasya plurimee species, ne 
dicam omnes, sub diversis evolutionis stadiis alium adspectum induuntur, nunc 
filis Callithamnioideis comosee, nunc his denudate. Inter eos igitur, qui in Algis 
cognoscendis precipue desudarunt, diu opere pretium visum est sectiones inve- 
nire, limitibus rite circumscriptas, ad quas species diversas referre liceret. Mihi 
quidem, nova trutina hodie hos conatus examinanti, adparuit neque limites Ge- 
neris rite ductos fuisse, neque Species, que Generi certius pertineant, felici manu 
