"Till Algernes Systematik. 179 
vidi, fere dicerem spicata; in alis multo sparsiora, nunc certo loco imfra apicem 
rami persistentem singula (D. pwnicea, D. Harveyana Ashm.). In aliis eadem 
vidi in ramulo minori adparenter terminalia, nempe paulo infra apicem ramuli 
evoluta et oblique adscendentia, fiunt parte inferiore ramuli quasi pedicellata, 
suprema ejusdem parte tabescente et in latus dejecta, quasi apophysi laterali 
calearata adparent, et coma ejusdem ramuli nunc persistente involucrata. Ra- 
muli, hoc modo fertiles, ut plurimum breves, quin immo aliquando brevissimi 
manent, et vices pedicelli sat bene suscipientes; in aliis paulo longiores magis 
ramulos referunt (D. Ceramioides). IHas positiones Cystocarpiorum diversas, 
diversis speciebus characteristicas puto; et has quoque inter characteres Tribuum 
memoravi. Dum vero cystocarpia in multis speciebus ignota manent, decidere 
non auderem, an per duas series, cystocarpiis aut sessilibus aut pedicellatis distinc- 
tas, Species subgenerum disponere liceret. FEjusmodi conatum interea hoc loco 
ausus sum. 
Quoad formam cystocarpia sub evolutione mutari conjicio. In nonnullis 
magis ovata depinguntur, in alis magis ampullacea, ore protracto cylindraceo. 
Quo magis intumescit nucleus gemmidiorum, pericarprum quoque in parte sua 
inferiore expansum fieri putarem, et cellule pericarpi magis irregulariter dispo- 
site videntur. Ipsum carpostomium, initio parum protractum, cellulis constat 
minutis, in series longitudinales, orificium cingentes, sat regulariter dispositis. 
His sensim prolongatis et forsan numerosioribus collum protruditur cystocarpi 
ampullacei.  Cellulas ejusdem sepius directione longitudinali longiores vidi; in 
unica (D. urceolata) cellulas corpostomii directione transversali elongatas obser- 
vavi, limbum cystocarpii patentem hujus speciei formantes. Pericarpium in cy- 
stocarpiis ampullaceis sepe: tenuius mihi adparuit, et madefactum infra ipsum 
stylum sepius ruptum vidi. 
De nucleo Cystocarpi varie sunt notiones Auctorum. Species Algarum 
seribens, dixi nueleum in plurimis globosum constare filis dichotomis a placenta 
basali radiantibus, quorum in articulis terminalibus gemmidia pyriformia nidu- 
lantur (1. c. p. 1174). Nec in speciebus propriis Dasye Generis nucleum vidi 
ab hac desecriptione aberrantem. Obvenit vero nucleus nunc minus evolutus, 
constans filis brevioribus et minus ramosis, in ramellis terminalibus gemmidia 
- magis conspicua et pyriformia foventibus; totus nucleus, hoc modo constitutus, 
constare videretur fasciculo filorum basali, quem a fasciculis gemmidiorum in 
plurimis Rhodomeleis parum abludentem facilius putaveris. Si vero in fructibus 
