90 J. G. Agardh. 
In nonnullis evidentissime videre credidi ramellum monosiphoneum, jam 
antea longioribus articulis formatum, quasi nova divisione fieri in articulos multo 
breviores, at latiores subdivisum, articulo infimo et supremo (aut forsan supremis 
pluribus) nova hac divisione non tactis. In alus speciebus jam cum formatione 
ramellorum nonullos breviores et crassiores, quasi ad stichidia generanda desti- 
natos, formari, quoque observare credidi. Fere in ommnibus speciebus ramuli, 
qui in stichidia abeunt, sunt in fasciculo ramellorum laterales; et interspersis 
ramellis sterilibus alia stichidia inferiora, alia superiora in eodem fasciculo pro- 
veniunt. Utrum promiscue ita sita quasi sine ordine disponerentur, an in certis 
speciebus formarentur in fasciculo superiora, in aliis inferiora, de hoc nihil certi 
hodie statuere auderem. Ramelli, qui ita in stichidia mutantur, toti — excepto 
tantum articulo infimo, qui in pedicellum abit, et si supremi quidam adsint 
nondum subdivisi — in stichidium abeunt. Unica tantum species (D. Cera- 
mioides) hoc respectu mihi paulisper diversa adparuit, utpote in hac ramellorum 
pars superior tantum transmutata obvenit, dum fere dimidia pars imferior (plu- 
ribus articulis superpositis sepe constituta) transformatione non tangitur. — Hoc 
modo in longe plurimis stichidia, a ramello simplici transformata, quoque sim- 
plicia siliqueeformia generantur; unicam vero observavi speciem (D. atacticam) 
cujus stichidia superne ramellis obsita manent; heec igitur a ramulo monosi- 
phoneo ramellis obsito transformata oriri, assumere ausus sum. Quoad structu- 
ram stichidii, hanc alio respectu abnormem haud vidi; attamen modo dicto ablu- 
dentem ad proprium Sub-Genus relegare, satius duxi. 
Ut in Polysiphonis apices ramellorum monosiphonei generantur, singulis 
articulis vero subdivisis mox fiunt polysiphonei; ita in stichidio Rhodonematum 
singulos articulos supremos videre licet initio monosiphoneos, mox vero subdi- 
visos; at cellulas minutas et fere rotundatas, que divisione oriuntur, mox per 
duas series in quoque articulo superpositas observavi, quarum superior series 
spheerosporas generat, inferior vero cellulas steriles, quasi bracteales superioribus 
permanent. Quot sunt siphones pericentrales in fronde cujusque speciei, tot pu- 
tarem sphierosporas in verticillo cujuscumque articuli generari posse, si quoque 
abortientibus nonnullis omnes non evolute adessent. Cellule seriei inferioris 
subdividuntur  ulterius, ita ut alie tnteriores — ut mihi adparuit cum sphee- 
rosporis alternantes, siphonibus exterioribus (pericentrales in fronde proxime 
cingentibus) respondentes, — alie exteriores corticales fiunt, et demum, saltem 
duplo numerosiores, in stichidio effoeto verticillos corticalium cellularum efficiunt, 
