Till Algernes Systematik. j SJ 
penicillis monosiphoneis promiseue a cortice pullulantibus, ramellis mollio- 
ribus supra- axillas acutas patentibus, stichidiis ovato-oblongis. 
Ad oras Tasmanie D:na Meredith; ad Swan Island Miss Baudincet. 
Habitu graciliore et molliore a D. Haffize recedit. Utraque planta a plurimis aliis 
dignoscatur fronde admodum pinnatim decomposita, ramis majoribus et minoribus inter- 
mixtis, quoquoversum egredientibus, et rachide fere ab ima basi insuper penicillis novis 
pullulantibus hirta. Ex altera parte penicilli in planta juniore D. Meredithixe fere omnino 
penicillos referunt, qui in apicibus ramorum D. hapalatricis obveniunt. Ramelli nimirum 
monosiphonei sunt a basi crassiore longe attenuati, patentes et invicem distantes supra axillas 
acutas, quamquam molles haud :collabentes. Articuli monosiphonei sunt diametro 2—4:plo 
longiores. Stichidia structuram mnormalem Subgeneris offerunt; in pedicello monosiphoneo, 
singulis aut geminis articulis constituto, sunt juniora ovata et brevia, adultiora oblonga. 
Cystocarpia non vidi. 
D. Haffie proximam puto, penicillorum ramis mollioribus et patentibus, nec squarroso- 
divergentibus diversam. 
2 ED EAA El ärtor BG Austra tab” CSE TTIES "J. Ag. Sp. Pp. 1251: 
Kite. Tab. Phyc. vol. XIV. tab. 68. ; 
Ad ”Tasmaniam et oras meridionales Nove Hollandie. Sec. Harvey 
eadem ad Cap. b. Spei obveniret. 
Stichidia Subgeneris et cystocarpia in rachide sessilia me vidisse, addere lubet. 
D | > 
Trib. 4. Heteroneme& frondibus plerumque elongatis plus minus dense corti- 
catis; ramulis heteronemeis, juvenilibus mollissimis in apice increscente sti- 
patissimis incurvato-corymbosis; adultioribus (apice molli dejecto) infra api- 
ces ramorum persistentibus, rigidiusculis squarrosis, axillis patentibus, ra- 
mellis. nunc immo divaricatis; eystocarpus secus rachides ramorum sessilibus, 
nunc plurimis et fere spicatis. 
+ Rachidibus frondis superioris minus dense corticatis, siphones translucentes, filis paucio- 
ribus interspersos, monstrantibus. 
Ad: Dl FRUTESCENS Harv. Mar. Bot. Austr. n:o 107; I. Ag. Sp. p. 1225; 
Käre Tabs hge: Vol XVI tao, 67. 
Ad oras australes et occidentales Nove Hollandie. 
Siphones pericentrales vidi 5, circa axilem minorem dispositos, et circa hos novas series, 
cellulis harum magnitudine sensim decrescentibus, periphericis subangulatis. In fronde (jam adul- 
tiore) apices ramulorum vidi ramellis densissimis corymbosos, ramellis exterioribus incurvatis 
Lunds Univ. Årsskr. Tom. XXVI. 13 
