Till Algernes Systematik. IR 
ttt Frondibus fere ad apices ramorum corticatis, quoquoversum ramosis, ramis ramulisque 
conformibus, apiee subcorymboso-råmnulosis, ramellis firmioribus rigidiusculis sepe eurvatis, 
rachides supremas obtegentibus. 
53. D. Invica (J. Ag. mscr.) fronde teretiuscula, sursum longe cortieata, quo- 
quoversum pinnatim ramosa, ramis majoribus minoribusque apice subcorym- 
boso-ramulosis, ramulis circiter ad geniculum quodque 4 egredientibus, a 
rachide areuata (sursum nuda) ramellos deorsum bifariam emittentibus, 
ramellisque conformibus pectinatis, in corymbos terminales conjunctis, sti- 
chidis pedicello polysiphoneo suffultis, et im quoque articulo fertilibus, ver- 
ticillis cellularum cortiealium in effoeto stichidio subeontiguis. 
Ad Insulam Diego Garcia in Oceano Indico (Museum Kewense!). 
Planta adspectu et magnitudine circiter D. Curdieanam refert, at longe aliter ramosa. 
Ramificationis norma ab omnibus mihi cognitis Dasyxe specibus revera admodum diversa 
mihi adparuit.. Rami nempe superiores crassiusculi, et cortice omnino obducti, distanter 
(cireiter ad geniculum quodque quartum) ramulos emittunt rachide arcuata instructos, sur- 
sum ramellis denudatos, deorsum pectinatos ramellis bifariam cxeuntibus. Ex his ramelli 
inferiores simili modo decompositi fiunt; supremos (nondum rite subdivisos) fere dichotomos 
diceres. In ramellis, qui a rachide incurvata exeunt, stichidia formantur, ramellos sub- 
secundatos referentia. Articuli in rachidibus arcuatis admodum polysiphonei adparent et 
diametro breviores; ramelli plurimi sunt inferne quoque polysiphonei, ultimis basi crassioribus 
apicibus acutis monosiphoneis. Ramuli ramellique, quamquam firmiores, sunt incurvati et 
quasi conniventes in corymbos terminales densissimos, quibus rami terminantur. 
Stichidia, ut in Rhodonematibus, habent articulos duplici serie cellularum contextos, 
quarum superiores sphaerosporarum verticillum generant; inferiores, bracteantes, cellulis suis 
depressis separant verticillos sphaerosporarum, qui in articulis proximis formantur. Articuli 
igitur omnes stichidii fertiles fiunt. ”Stichidium lancoideum pedicello polysiphoneo insidet. 
Stichidium effoetum gerit cellulas strati corticalis evidentius in verticillos conjunctas. At 
hi verticilli magis adproximati 'quam in Rhodonematibus propriis. OCystocarpia non vidi. 
Characteribus stichidiorum speciem ad Eupogodon referendam esse patet; quamquam 
habitu magnopere differt ab iis, quas quondam suo Generi typicas consideravit Kätzing. 
54. D. DicTYUROIDES (J. Ag. mscr.) fronde teretiuscula sursum longe. corti- 
cata, quoquoversum pinnatim ramosa, ramis majoribus minoribusque apice 
densissime ramulosis subsquarrosis, ramellis rachides cireumeirca superne 
obtegentibus ad geniculum quodque secundum pinnatim exeuntibus, inferio- 
ribus longioribus incurvatis, stichidus validis conieis basi lata subsessilibus, 
pedicello polysiphoneo suffultis et in quoque articulo fertilibus, verticillis 
cellularum corticalium in effoeto stichidio sub-contiguis. 
Ad oras Nove Hollandixe australes (I. Br. Wilson!) 
