112 IE Agardh. 
Frons 4—6 pollicaris, inferne ramis minoribus sparsius obsita, superne majoribus quo- 
quoversum egredientibus pinnato-pyramidata. Rami inferne denudati teretiusculi, sursum 
longe corticati; apices ramulique superne quasi velo (ramellorum) laxius ambiente oblongo 
aut obovato involuti. Intra velum, quod ramulis minoribus quoquoversum egredientibus con- 
stituitur, rachides primarige polysiphonex sunt pinnatim ramulosee, ramulis ad geniculum 
quodque secundum subdistiche exeuntibus; infimis magis divaricatis, et ni fallor anastomosi- 
bus cum proximis sparsim conjunctis; mediis patentibus, supremis incurvatis, omnibus con- 
junctis rachides quasi velo laxiore circumdantibus. Articuli in rachidibus polysiphoneis dia- 
metro subzequales; in ramulis monosiphoneis sunt diametro 1 !/,—2:plo longiores. Terminales 
ramuli parum acuti. Stichidia ad imam partem ramulorum denudatam fere sessilia, valida, 
latitudinem veli sua longitudine zxequantia, conica, sepe paulisper incurva, acuminata, quoad 
structuram qualia Subgeneri charateristica describere conatus sum. In ramo transversim secto 
vidi siphonem centralem, ceeteris paulisper majorem, cinctum pericentralibus 4, totidemque 
minoribus cum primaris alternantibus, Externe stratum densum cellularum exteriorum sipho- 
nes obtegit; extimis paulisper diversis, quasi cellulas corticales proprias monostromaticas. 
formantibus. Rachides ramulorum polysiphonex, angulo patenti adscendentes et ipse pinna- 
tim subdivise, ita posite mihi adparuerunt ut unam paginam ramo adversam gererent, ramellis 
pinnatis dextrorsum et sinistrorsum lateraliter exeuntibus. Quia rachides ramorum, circum- 
circa ejusmodo ramulis obsite adparent, inferioribus ex his superiores obtegentibus, facilius 
efficitur, ut rami ramulique omnes superne quasi velo ramellorum involuti fiunt; et quia 
apices ramellorum incurvantur velum adparet quasi extrorsum leve nec hirtum aut squar- 
rosum. Spatiis minoribus, insuper, inter pinnas pinnulasque translucentibus velum, quod 
dixi, quasi reticulo constare putares, quale in Dictyuri speciebus obvenire constat. Quosdam 
ramulos quoque sparsim coneretos fuisse, non Xgre assumerem. Prima vice plantam inspec- 
tam quoque Dictyuri speciem supposui. Stichidia vero Speciem Dasyx sat evidenter de- 
monstrant. 
Species Dasye, fructibus mhi adhuc ignotis, quoad affinitatem dubice. 
+ Siphonibus pericentralibus 4, fere a basti frondis ecorticatis. 
55. D. ADUNCA (J. Ag. mscr.) nama, teretiuscula, repens et haustoriis petiolatis 
articulatis affixa, parce ramosa, ramis articulatis ecorticatis sursum squarroso- 
ramulosa, ramellisque monosiphoneis ad geniculum quodque demum exeun- 
tibus alterne subdivaricato-pinnata, ramellis elongatis arcuato-incurvis, arti- 
culis ramorum 4-siphoneis, diametrum vix longitudine superantibus, ramel- 
lorum monosiphoneis diametro 2:plo—3:plo longioribus. 
In alus Alois ad King Georges Sound Nove Hollandie. 
D ta) DS 
Crescendi modo Polysiphoniam secundam et alias conformes refert, structura vero Da- 
syr, cujus plurimis speciebus minor, paucas lineas longitudine xquans. Frondes primaria 
repentes sunt radiculis monosiphoneis, 1—3 articulis constantibus, apice in haustorium ex- 
pansis affixe, sparsius ramose aut subpinnate, ramis conformibus, invicem distantibus, tot 
