Se J. G. Agardh. 
In Ph. sessili est costa teretiuscula, ala fere omnino nulla, dentes subulati, basi 
vix conspicue crassiores, nemathecia clavato-globosa brevissime pedicellata. 
Ad Hypneaceas, forsan ut sectionem distinetam, Endocladia referenda videtur. 
Adnuente quodammodo structura frondis hoc genus inter Gigartineas in Speciebus 
Algarum receptum fuit. A Käötzingio et Montagneo Endocladia cum Gloiopeltide ad 
viciniam  Caulacanthi ducitur; confitendum quoque esse quandam inter hace genera 
structure anälogiam. De affinitate vero Caulacanthi nullam certam opinionem Algo- 
logorum expressam vidi. In Speciebus Algarum hoc genus Hypnez proximum posul. 
Bornetiam deseribens me carpit Thuret quod plura genera male interpretatus sim, 
et mihi vitio vertit quod, ignoto adhuc fructu Caulacanthi, hoc genus infelici manu 
prope Hypneam disposuerim. De Montagneo, qui ante me Fucum ustulatum Hypneie 
speciem  constituerat, omnino tacet. Ipse Thuret cystocarpia Caulacanthi ad apicem 
ramulorum  inflata, carpostomio laterali aperta, axi monosiphonio per totam longitu- 
dinem percursa, gemmidis ecirea axem hoc loco incerassatum dispositis, deseripsit. 
Nec vero ex hac deseriptione de affinitate Caulacanthi certius quid elicere auderem; 
nec ipse dixit quo loco systematis genus melius disponeretur; nec in dispositione Flo- 
ridearum postea a Thuretio data (in Le Jolis Alg. de Cherbourg) Caulacanthum 
memoratum video. 
In specimimibus plurimis Caulacanthi a me examinatis nulla cystocarpiis mstructa 
hucusque vidi; in fragmento speciminis Herb. Agardhiani fructum unicum et male 
conseryvatum tamen deprehendi, ex quo ecystocarpia verruceeformia, imtra pericarpium 
ingequale, cellulosum clausum nucleolos plurimos, imter fila reticulatum ambientia sus- 
pensos, gemmidiis oblongo-angulatis faretos foventia, viderentur. Nec vero nostra 
cum observatione Thureti bene consociatur, nec sequitur utrum inter Gigartineas an 
inter Hypneaceas locum sibi potius vindicet. 
In Endocladie specie (Acanthocladia hamulosa Bupr. mscer.) demum ecysto- 
sarpia bene evoluta observare mihi contigit, qua hoc genus ad vicimiam Hypnez sine 
dubio revocant.  Cystocarpia hujus in ramulis superioribus mfra apicem inflatis, et 
apice sterilt ramoso aut simplici at spimuloso — fere vesiculam coronatam Cystoseira 
Myricx revocante — coronatis obveniunt, ramo sterilt fere duplo cerassiora. Axis 
frondis centralis eystocarpium percurrit, et fila ongitudinalia ab axi inferne separata 
in arcum ad eundem superne revertunt, imterjecto spatio tum imteriore (inter 
axem et fila longitudinalia), tum exteriore (inter fila et stratum externum), quod 
filis transversalibus articulatis et geniculatim flexis anastomosantibusque occupatur. 
Heec fila ubicumque gemmidifera, gemmidis nempe quasi a ramulis minutis filorum 
transformatis. Fila itaque vieibus placentx multipheis cirecumeirca ambientis fungun- 
