(353) Ti 



Thalli seu frondes semper, quantum vidi, supra coloris vivide virescentis, 

 in olivaceum plus minus mutati, nonnunquam rubri, subtus sordide-flavescentis 1. 

 albescentis, arctissime usque ad médium villo brevissimo adnatae, horizontaliter 

 magna copia superimpositae et imbricatae, pollicem circiter latae et dimiduum I. 

 \ pollicis longae, supra zonatae, at modo valde irregulari. Verrucae fructus per 

 paginam superiorem sparsae; fda paraphysoidea subclavata cellulis inferioribus lon- 

 gioribus et superioribus longitudine diametrum aequante. Sporocarpia non vidimus. 



Si colorem viridem, qui forsan expallentia declarari potest, omittas, parum 

 quidem differt baec species ab affinibus, quantum nota est, licet quin sit distincta 

 vix dubitare possumus. 



XIX. CHAETANGIUM Kiitz. 

 1. Chaetangium ornatum (L.) J. Ag. 1. c p. 46L 

 Secus totam oram Capensem, a sinu Tabulari usque ad Port Natal, 

 fréquenter. 



Ab hac specie Phycologi antea longe segregarunt G. saccatum J. Ag. I. 

 c. p. 459 (= Dumontiam ovalem v. Suhr.), quarum utramque in eodem génère deni- 

 que conjunxit J. Agardh. Larga speciminum utriusque examinata copia, lias ipsas 

 plantas non modo ad idem pertinere genus, sed eandem plane esse speciem, certe 

 comperimus. Chaetangium saccatum est omnino Cbaet. ornatum in prima hujus 

 infantia, fronde obovoideo-oblonga inflata, cujus sti[>es brevissimus sensim prolongatur 

 et in frondem solitam Chaetangii ornati expanditur, quo facto frons illa inflata Chaet. 

 saccati ay>ici frondis Chaetang. ornati imposita pro certo tempore observatur. In 

 speciminibus maxime evolutis Chaet. ornati desiderantur hae vesiculae, sed in spe- 

 ciminibus 2-3-polIicaribus adsunt saepissime; immo in specimine, quod coram oculis 

 habeo, 4-5-pollicari, nonnullae prolificationes marginales in vesiculas, frondibus Chae- 

 tang. saccati omnino similes, sunt inllatae, unde de utriusque identitate nulla dubitatio. 



XX. PLOCAMIUM Lamour. 

 1. PLOCAMIUM CONCINNUM Aresch. Phyc. Extraeur. exs. n. 45. 



Thallo lineari tenuissime costato decomposito-pinnato, pinnis alterne 

 ternis, inferiori laciniisque superiorum lanceolato-ovatis leviter arcuatis mar- 

 gine toto inferiori serratis, sporophyllis pedicello brevissimo divaricato-ra- 

 mosis apicibus acutiusculis sphaerosporas duplici série gerentibus. 



In mari atlantico prope Insulas Capitis viridis, ubi ad insulam St. 

 Vincent lectum est. 



Planta quoad habitura atque magnitudinem , si leviter inspicitur, Thamno- 

 phoris quam Plocamiis veris affinior facile habetur. Callus radicalis sat magnus, 

 fibrosus. Thallus usque 9-pollicaris, latitudine sesquilineam circiter aequans, in- 



