26 (352) 



latae, sed saepe semipollicem latitudine aequantes, margine per longa spatia mine 

 intégra, nunc lacero-dentatae I. fere regulariter dentatae, et cumin margine tum in 

 ipso disco prolificationes, subpenicilliformiter eongestas, gerentes; prolificationes 

 lineam circiter altae, pinnatifido- 1. nniltifido-ramosae , ramis lineari-teretibus sub- 

 aculeolato-dentatis. Sporocarpia denique poro pertusa semiglobosa, obtusa, 

 per discum sparsa. Nucleus vere evolutus totum sporocarpiurn replens. 



4. Gracilaria aculeolata Aresch. 



Thallo tereti carnoso-cartilagineo apicem versus sensim attenuato acu- 

 leolis brevisshnis acutissimis incurvatis sparsis undique obsesso ramoso, ra- 

 mis decomposito-ramulosis, ramulis patenti-suberectis, superioribus filiformi- 

 capillaribus. 



Ad oram Novae Hollandiae meridionalem, in sinu Port Adelaide. 



Callus radicalis in meis speciminibus deest. Planta 9-poIlicaris et sine 

 dubio longior, coloris badio-purpurei, apice dilutions. Thallus teres, primarius 

 basi fere lineam diametro aequans, sursum in apices filiformes subcapillares atte- 

 nuatus, ubique superficie reticulatim sulcatus, sulcis maculas longitudinales lineares 

 formantibus, aculeolatus, aculeolis e marginibus sulcarum provenientibus, linea 

 saepissime brevioribus, plerumque incurvatis, decomposito-ramosus. Rami ra- 

 mulique undique egredientes, longe magis quam in Gracilaria coronopifolia aliis- 

 (jue affinibus approximati, superiores saltim basi axillis rotundatis patentes, mox 

 vero suberecti. 



Structura: stratum intemum longe maximam thalli partem occupans, cellulis 

 longitudinaliter angulato-ellipticis in ambitu minoribus confectum; stratum corti- 

 cale cellulis minimis sphaericis in séries in thallo verticales ordinatis constructum. 



Fructificationem cum viderim nunquam, utrum ad Hvpnaeam an ad Graci- 

 lariam sit haec species ret'erenda, plane nescio, nain differentiam structurae utri- 

 usque generis video plane nullam, nisi nonnunquam mère accidentalem. Inde spe- 

 ciem nostram prope Gracilariam coronojtiloliam et ornatam melius collocandam 

 putavi. 



XVIII. PEYSSONELIA Decaisne. 



1. Peyssonelia AIJSTRALIS Aresch. 



Frondibus marg;ine liberis niembranaceo-suljcoriaceis aggregatis im- 

 bricato-superimpositis reniforniibus medio teiiui villo breviori affixis, verrucis 

 fructus sparsis. 



Ad oram Novae Hollandiae meridionalem, in sinu Port Adelaide fré- 

 quenter. 



