Rauuuculus. 



5 



Post R. parvifl orum 20: 



§. 6. Folia palmato-lobata vel -partita, rhizoma horizontale camosum, 

 flores aurei, carpella levia. 



R. Steveni Andrz. in Bess. Volhyn. 22. Rhizomate horizontali carnoso, 

 caule 2 — 3folio multifloro, pedunculis teretibus,/ofo7s palmato- öpartitis radica- 

 libus louge petiolatis cauliuis multo brevius petiolatis sessilibusque, laci- 

 niis rhombeo-obovatis profunde 2 — 3fidis inciso-dentatis, carpellis leiiti- 

 culari-conipressis marginatis rostro subcurvato multoties longioribus , re- 

 ceptaculo glabro. 2\. In pratis montanis et silvaticis ad Nemes-Podhragy 

 (Holuby exs.), ad Magnovaradinum et in Banatu (N. 241). Majo— Julio. 

 Reichb. Icou. XIII. f. 4605 sed rhizoma desideratur. Caulis 1 — lW altus, 

 petala aurea. Occurrit foliorum laciniis latioribus se invicem tegentibus 

 (R. Frieseanus Jord. Observ. VI. 17, 20) et laciniis angustioribus distan- 

 tibus (R. acris Jord. 1. c. 15, 20, nec Z/.), in Hungaria tantum haee 

 ultima forma crescere videtur, R. acri L. simillima sed rhizomate hori- 

 zontali 2 — 5" longo di versa. 



R. carpaticus Herb. Select. pl. Galic. 1836 p. 15. Rhizomate hori- 

 zontali carnoso, caule 1 — 3folio 1 — 2ßoro, pedunculis teretibus, foliis pal- 

 mato- ölobis vel -Sfidis radicalibus longe petiolatis vel nullis caulinis 

 multo brevius petiolatis sessilibusque, laciniis rhombeo-obovatis leviter 

 2—3fidis inciso-dentatis, carpellis ventricosis marginatis rostro uncinato 

 triplo longioribus, receplaculo setoso. 2|. In silvis montanis et subalpinis 

 Marmatiae (N. 241). Julio, Augusto. R. Gouaui Willd. Spec. II. 1322 

 quoad plantam Marmatiae. R. Lerchen feldianus Schur Siebenb. Ver. 

 1852 p. 84. Caulis x / l — 1' altus infra medium saepe apliyllus, folia figura 

 et magnitudine illis R. lanuginosi L. simillima interdum maxinia senii- 

 pedem diametro, corolla speciosa aurea. 



R. Thomasii Ten. Fl. Napol. I. p. LXIX, III. t. 146, IV. p. 78 et 

 347, V. t. 240 in alpe Csiblesz (iV. 241) consulto omisi, nam valde dubito, 

 plantam haue ab auetore sat confuse descriptam et in vallibus silvae Sila 

 Calabriae spontaneam in alpe Csiblesz crescere. Specimina, quae Kotschy 

 olim legit, verisimiliter in herbario Schott, quod in museum Mexicanum 

 migravit, asservata sunt. 



HELLEBORÜS L. 



Ad H. viridem 21: 



Omnes Hellebor i in Hungaria hueusque rite observati (nam H. 

 niger et H. foetidus ibi certe non crescunt) mihi sunt varietates H. 

 viridis L. et quidem: 



a. grandiflorus. Plerumque pauci- (1 — 3)- florus , calyx expansus 

 2— 2 J / 2 " diametro metiens et H. purpurascente excepto intus et extus 



