42 



Vicia. 



VICIA L. 



Post V. sepium 215. 



V. truncatula Fisch. Hort, Gorenk. 1812 ex MB. Taur. Cauc. TU. 



473 — 4. Racemis axillaribus 3 — ßfloris brevissimis, foliis cirrho simplici 

 brevissimo vel mucrone terminatis 7 — lOjugis, foliolis oblongis vel lineari- 

 oblongis obtusis truncatis vel retusis mucronatis, vexillo glabro, deutibus 

 calycis laiiceolato-subulatis inaequalibus, superioribus duobus conniventibus, 

 leguminibus oblongis glabris deflexis. 2|. In montanis Banatus (iV. 344). 

 Majo, Junio. Caulis pedalis, corollae ochroleucae. Similis V. sepium L. 

 foliis 4 — Sjugis, cirrhis ramosis multo longioribus, calycis dentibus bre- 

 vioribus, corollis violaceis et leguminibus erecto- vel borizontaliter paten- 

 tibus differt. 



Post V. peregrinam 218: 



V. hungarica Heuff. ÖBZ. VIII. 26. Floribus axillaribus solitariis 

 breviter pedunculatis, foliis 5 — Sjugis, foliolis linearibus obtusis retusisve 

 mucronatis, vexillo ylabro, dentibus calycis lineari-subulatis subaequalibus 

 porrectis, leguminibus horizontaliter patentibus lanceolatis puberulis. Q 

 Inter viueas ad Versec Banatus et prope Pestin um (iV. 344). Majo, Junio. 

 Corollae constanter dilute fiavae. Similis V. peregrina L. dentibus 

 calycis superioribus quatuor sursuni curvatis et corollis obscure violaceis 

 diversa. Species satis dubia, in berbario Heufei enim desideratur et quam- 

 quam auctor eam jam aute 40 aunos ad Pestinum legit, tarnen Sadlero 

 et botanicis recentioribus ignota esse videtur. 



LATHYRUS L. 



Ad L. Nissolia 221: 



L. Nissolia L. variat petiolis foliiformibus angnste liuearibus et 

 lineari- lanceolatis 1—3** latis, leguminibusque tonuiter et adpresse pubes- 

 centibus nec non glaberrimis. Haec varietas leiocarpa est L. gramiueus 

 Kern. ÖBZ. XIII. 188, quae non tantum ad Magno varadinum sed etiam 

 in Germania occurrit (Uechtr. ÖBZ. XIV. 195), at pluriinos bucusque 

 fugisse videtur. 



Post L. pratensem 223: 



L. Hallersleinii Baumg. Trans. II. 333 vel L. pratensis b. grandi- 

 stipulus Roch. Ban. t. 16 in silvis montanis Bauatus (iV. 346) a L. 

 pratensi L. caule humiliore subsimplici, stipulis hastatis nec sagittatis, 

 magnitudinc foliolorum, cirrhis subsimplicibus et racemis paucilloris recedit 

 „in Horum directione vero et in calycis forma differentia nulla" (Griseb. 

 lt. 294). Secuudum Janka iu Linn. 1859 p. 565 „L. Halle rsteinii toto 



