130 



Carex. 



basi tantum obsolete nervosi, in planta silesiaca enervosi. C. stricta 

 Good. et C. Drejeri Lang radice dense caespitosa stolonibus destituta, 

 foliis angustioribus summum latis, spicis crassioribus brevioribusque et 

 fructibus majoribus; C. vulgaris Fries et C. acuta L. culmis jam basi 

 foliatis et vaginis nou reticulato-fissis distinguuntur. 



Ad C Drejeri 872: 



C. Drejeri Lang (C. pacifica Drej., C. caespitosa Z/., Heichb. Icon. 

 XVITI. f. 582), quam in Enumeratione mea p. 34 pro Hungaria dubiam 

 indicavi, nunc in vallibus Tatrae reperta est {Aschers. ÖBZ. XVI. 106). 

 Sed dubitavi et dubito adhuc, Hazslinszky sub sua C. caespitosa in 

 Ejsz. Magy. 312 et in Ak. Közl. IV. 130 genuinam plantam hujus nominis 

 intellexisse, cum eam in ditione media et australi territorii sui, insuper in 

 regionibus ad Tibiscum Comit. Zempliniensis australis tamquam plantam 

 vulgarem adducat et C. strictam Good. certe ibi frequenter obviam 

 praetermittat. Tatra in ditione boreali sita est. 



Post C. vulgarem 873: 



C. dacica Heuff. Flora 1835 I. 247, Bau. 185, Fragm. in Linn. 1863 

 t. IV. f. 1 in turfosis alpinis et subalpinis Banatus et alpium Rodnensium 

 (N. 34) secundum descriptionem auctoris et specimina in ejus herbario in 

 alpibus Sarko et Retyezät lecta non differt a C. vulgär i Fries nisi foliis 

 rigidioribus planis (nec concavis) et fructibus obsolete (nec manifeste) 

 nervosis. His notis exacte convenit cum C. hy perbor ea Drej. Rev. Car. 

 43 {Anders. Cyper. p. 52 t. V. f. 47, Wimm. Fl. Schles. ed. III. 84, 

 Aschers. ÖBZ. XV. 283), quae nuperrime etiam in valle Tatrae subalpina 

 Weisswasserthal dicta detecta est (Brandenb. Ver. VII. 157). Reliqui ab 

 Heuffel deducti characteres, quibus C. dacicam a C. vulgari discernere 

 vult, nempe spicae laxiflorae, quarum infima fere semper exserte pedun- 

 culata, herba laete viridis et fructus vix valva latiores sunt admodum 

 variabiles, in C. vulgari aeque occurrunt et in speciminibus ab ipso 

 Heuffel lectis pro parte desiderantur. C. saxatilis Baumg. Transs. III. 

 296 cum C. dacica fide Heuff. in Flora 1844 II. 536 est identica, sed et 

 C saxatilis Kit. in Schult. Oestr. Fl. I. 146 in alpibus Dumbier et 

 Krivan et ad lacum viridem Tatrae (teste Heuff. 1. c. varietas alpina C. 

 vulgaris) verisimiliter huc pertinet. Mihi tarn C. dacica quam C. hy- 

 perborea sunt formae subalpinae vel alpinae C. vulgaris, ad C. ri- 

 gidam Good. quoque spectantes, quae foliis glaucis recurvis et fructibus 

 subtrigonis parum recedit, in Hungaria autem nondum observata est. In 

 Griseb. It. 360 C. dacica ad C. pacificam Drej. (C. Drejeri Lang) 

 confertur, quod evidenter falsuni. 



