559 



Pulmonaria Kerneri spee. nov. 



Von 



Dr. Richard v. Wettsteiii. 

 (Mit Tafel XIII.) 



(Vorgelegt in der Yereammlung am 6. Juni 1888.) 



Rhizoma suhhorizontale vel ascendens, crassitudine inaequali, partes 

 iuniores plerumque 4 — 6 mm, adultae 14 — 16 mm crassae, ea de causa saepe 

 subnodosum, ßbris eylindraceis brunneis carnosis, 3 mm crassis. Gaulis florifer 

 12 — 30 cm altus, superne inflorescentia cymatica terminatus, tenuiter longitu- 

 dinaliter striatus vel subangulatus, laete viridis vel coerulescens, setis tenuibus 

 curvatis, rejlexis, albis et colleteris longioribus, patentibus obsitus, foliis 5 — 7 

 obsitus. Folia caulina obovato-lanceolata, infima pallescentia, obtusa, superiora 

 acuta, alba maculata, caulem subamplectantia, basi dilatata, non angustata, 

 non decurrentia, 25 — 50 mm longa, versus basin 8 — 15 mm lata. Bracteae in- 

 florescentiae interpositae, lanceolatae vel ovato-lanceolatae, inferiores foliis cau- 

 linis similiores, superiores diminutae. Folia caulina et bracteae in pagina su- 

 periore setulis parvis, curvatis, adpressis, in pagina inferiore setulis validioribus 

 dispersis, curvatis, sed non colleteris obsita. Folia radicalia post anthesin demum 

 evoluta, in planta fructifera erecta, obscure viridia maculis albis parvis, nume- 

 rosis, elongato-lanceolata, acuta, saepe apicem versus sensim coarctata, sensim in 

 petiolum coeruleum attenuata et eum marginantia ita, ut limitem inter lami- 

 nam et petiolum videre nequeas, firma, fere coriacea, incluso petiolo 30 — 60 cm 

 longa, 4— 8 cm lata, plerumque circa 30 cm longa, 5 cm lata, setis firmis rectis 

 obsita, in pagina super iore numerosioribus, partim basin folii versus, partim 

 apicem versus vergentibus; glandulae Semper desunt. Gaulis supra irregulariter 

 dichotomus in ramulos dividitur, quorum quisque flores 5—10 fert. Inflore- 

 scentia compacta peracta anthesi laxatur. Flores pedunculati, peduncuU flori- 

 feri 2— 5 mm, fructiferi 5— 7 mm longi, setis patentibus, supra densioribus 

 obsitus. Calyx conico-campanulatus, viridis vel obscure coerulescens, setis albis 



Z. B. Ges. b. XXXVUI. Abh. 71 



