474 



Carolus de Flatt. 



integerrimis: nec facile componi poterit cum descriptione Arenaria in Amoenit. 

 Acad., p. 158 cum Sagina, Flor. Lapp., cum Moehringia, Flor. Suec. aut ab 

 Arenaria hiflora, Syst. Nat. discerni. Sed datur alia species petalis ad unguem 

 usque bifidis, quae cum mihi missa fuisset ex Carintbia, ut de ea dicerem opi- 

 uionem meam, respondi, forte esse tuam Stellariam hifloram: nam, praeter petala 

 bifida, conveniebat exacte cum descriptione adjecta in Sp. pl. Reclamavit autem 

 ille, qui miserat, neutiquam convenire cum planta Seguierii, nec cum tua in 

 Amoenit. Academ. Tunc me tacere docuit. Id autem certum est, icones Se- 

 guierii et Oederi uon monstrare petala vel tantillum emarginata. Planius 

 itaque mihi videtur, hanc plantam, etiamsi petala emarginaturam subnuUam 

 habuerint, ad Arenarias reducere, et Caracterem Stellariae in petalis vere bifidis 

 ponere, aut demum hoc duo genera in duos ordines distincta, conjungere. 



2. Hieracium alpinum. Vidi specimen, quod dedisti Jacquin, et 

 aliud, quod habet ab Hallero. Utrumque, ad JEZzemcmm w7ZosMm propius acce- 

 dens, mihi videtur diversum ab eo, quod ipse Jacquin pro Hieracio alpino 

 nostro exhibuit: qua de re eum jam monui. 



3. Vicia Lathyroides. Mire variat, ita ut forte etiam, ut in icone Oederi, 

 sine cirrhis inveniatur. Apud nos, statura major, semper habet folia triplo 

 longiora, plane liuearia, superiora plerumque retusa cum acumine, tamen etiam 

 prorsus acuta interdum in eadem planta; infima semper retusa, etsi longiora, 

 quam ut obverse cordata dici possint. Plantae quae variant, multis modis variare 

 solent, et uua varietas alteram confirmat. Cranzius noster, si non habet, cui 

 contradicat, contradicit sibi ipsi. Laudat iconem Oederi, velut optimam; et 

 statim subjungit: Oeder us cirrhos non habet, quos Hermannus pinxit, et ego 

 in mea planta video; folia caulina ad haec, in utraque icone diversa sunt, et 

 meae planfae nulla conveniunt. Sed aliam Viciam satis bene descriptam et 

 depictam dedit, sub nomine Vicia militans, quam tamen ante illum adhuc melius 

 descripserat, et depinxerat Gerhardus in Flor. Prov., p. 497. Haec in tuis locum 

 meretur, omnium Viciarum pulcherrima. 



4. Thalictrum Oederi minus. Cum sit Tlialictrum simplex, optarem 

 scire ejus differentiam praecisam a Thalictro flavo, et an caulis 

 Semper sit simplicissimus. Nam in Austria habemus simillimum, saepe 

 ramosum, quod Cranzius appellavit Thalictrum magnum. Thalictri plures esse 

 species, quam creditur, persuasum habes. Neque enim species in hoc genere 

 multum variant, nisi numero staminum et pistillorum. Habitus in singulis con- 

 stans fere semper, et ubique idem est. Species distinctas duodecim novi, sed vix 

 unam alteramve ex tuis certo! Thalictra, Salvias, Agrostides, Airas, Poas, 

 Bromos, Festucas, Avenas, Panica dactyloidea, cujus tres species habemus in 

 Austria, sed nullam vaginis foliorum punctatis, Galia, Plantagines, Solana, 

 Physalides, Umhelliferas, Rumices, Arenarias, Euphorhias, Mosas (inter quas 

 Eglanteria antiquorum, flore parvo purpureo, et foliis odoratis, pomum olentibus, 

 a tua lutea omnium Rosarum et flore et foliis maxime inodora est valde diversa), 

 Sisymhria, Lavateras, Orobos (quibus adjungendus est noster Pannonicus III 

 Clusii, Hist., 2, p. 231), Vicias, Cytisos {supinum Tihi exhibebit D"« Ferber), 



