478 



Carolus de Flatt. 



nimon junctum deinde tuo Seseli elato inveni in Sp. pl. pro planta Austriaca; 

 unde conjeci, eam mihi non esse ignotam. Nunc autem fateor errorem meum. 

 lila, cujus semina dedi, certe nihil aliud est, quam Seseli pratense Rivini, et 

 Dillen., Giess., p. 120, Saxifraga Anglica, facie Seseli pratensis 'R2iji, Synops., 

 Seseli Selinoides Jacquini, Enum., ob similitudinem cum Seselino palustri. Quo 

 jure hanc Umbelliferam ad Peucedanum referat D"^ ab Hall er in Hist. Helv., 

 Nr. 797 videat sibi. Cranz ins hic non de Selino, sed de Peucedano locutus 

 erat. Nec enim similem ullam Peucedani speciem existere autumo, praeter 

 Peucedanum Älsaticum, quod per Austriam in locis siccis magis quam in humidis, 

 et praecipue inter vineas montanas crescit abunde, ita ut si qua talis vinea 

 derelicta fuerit, statim haec planta eam occupet totam, modo major, modo 

 minor, forte a nostratibus, aliisque cum Pseudo- Peucedano isto Silao, sive 

 Seseli pratensi antiquorum, Rivini, Raji et Dillenii confusa. Nam etiam 

 hujus Seseli pratensis flores, quo magis solum est humidum, eo magis flavescunt, 

 in sicco candicantes. Cultum ad eam excrescit altitudinem, quam habuit in 

 horto tuo. Sed folia sunt sature viridia, nec nisi forte rore matutino glauca : 

 radix profunda, perennis. Tuum Seseli elatum hoc esse Seseli pratense, nemo 

 praeter me facile scire potuisset. Sed quemadmodum erroris auctor fui, ita 

 etiam veritatis restauratorem me esse decet, nec errorem fateri pudet. 



18. Seseli pumilum. Foemina, habitu magis patulo facile distinguenda, 

 interdum habet antheras perfectas, nec tamen Semper, adeoque polygama. Sed 

 germen imperfectum in mare Semper aboritur. ^) Ceterum omnibus notis con- 

 venit cum Pimpinella, et quantumvis nimiam varietatum credulitatem abhorream, 

 suspicior tamen, Pimpinellam glaucam ab hac non esse valde alienam; magnitu- 

 dine enim variat a digitali ad semipedalem et ultra. Seseli glaucum cum annuo, 

 et montano miscet Hallerus in Hist., Nr. 762. Annuum sine dubio intelligit, quod 

 forte bienne est. Montanum non novi. Sed glaucum est certissime Peucedanum 

 Pannonicum Clusii, a Seseli annuo, quod ille etiam varietatum nimis credulus, 

 cum Hipp Omar ath^'O, seu sua Saxifraga Pannonica, conjunxisse videtur, longe 

 diver sum. 



19. Chaerophijllum temulum. Pro hoc icon Morls, a Te citata adeo mala 

 est, ut ad cognoscendam plantam plus noceat,-quam juvet: melius illam describit. 

 Paulo magis commoda est icon Tabernaemontani, saltem quoad folia. Ceterum 

 umbella hujus in omen, saltem adultiore statu erectior et strictior est, quam in 

 aliis Chaerophylli speciebus. Ad Chaerophyllum Jiirsutum potius pertinet, quod 

 hic de umbellis nubilibus dictum fuit. Ejus varietatem minorem montanam 

 olim D"^ Jacquin pro Chaerophyllo temulo habuit, et inde forte natum est hoc 

 aequivocum, jam etiam ab Hallero in Hist. post Te, et juxta iconem Tabernae- 

 montani receptum. In Ch. temulo radii umbellae versus centrum veluti in 

 conum, vel cuneum constricti sunt, qua nota eam stirpem praecipue dignosco. 

 Icon Tabernaem. forte ad Chaerophyllum hirsutum spectat. Sed temuli Yeva. 

 icon desideratur, nisi sit apud Petiverium, vel Rivinum, quos jam non habeo 



1) Linnaei, Mant., II, p. 357. 



